"நீதியினிமித்தம் துன்பப்படுகிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்; பரலோகராஜ்யம் அவர்களுடையது. என்னிமித்தம் உங்களை நிந்தித்துத் துன்பப்படுத்தி, பலவித தீமையான மொழிகளையும் உங்கள்பேரில் பொய்யாய்ச் சொல்வார்களானால் பாக்கியவான்களாயிருப்பீர்கள். சந்தோஷப்பட்டு, களிகூருங்கள்; பரலோகத்தில் உங்கள் பலன் மிகுதியாயிருக்கும்; உங்களுக்கு முன்னிருந்த தீர்க்கதரிசிகளையும் அப்படியே துன்பப்படுத்தினார்களே" (மத். 5:10-12).

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை மனித அறிவுக்கு எட்டாத, ஆனால் ஆவிக்குரிய மனதால் எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய விசித்திரமான முரண்பாடுகள் நிறைந்தது. தேவனுடைய பரிசுத்தவான்கள் சொல்லிமுடியாத மகிழ்ச்சியினால் களிகூருகிறார்கள்; ஆயினும் உலகத்தார் சற்றும் அறியாத ஒரு புலம்பலோடு துக்கப்படுகின்றனர். கிறிஸ்துவுக்குள் வாழும் விசுவாசி, தனது எல்லா வாஞ்சைகளையும் தீர்க்கவல்ல ஜீவனுள்ள மனநிறைவின் ஊற்றோடு தொடர்புகொண்டிருந்தாலும், தாகமுள்ள மான் நீரோடைகளை வாஞ்சித்துக் கதறுவதுபோல அவன் தேவனை நோக்கி வாஞ்சித்துக் கதறுகிறான் (சங். 42:1). அவன் தன் இருதயத்திலே கர்த்தரைப் பக்தியுடன் பாடிக் கீர்த்தனம்பண்ணுகிறான்; அதேவேளையில் அனுதினமும் ஆழமாகப் பெருமூச்சுவிடுகிறான். அவனுடைய அனுபவம் அடிக்கடி வேதனையும் தடுமாற்றமும் நிறைந்ததாகக் காணப்பட்டாலும், உலகத்தின் பொன்னையெல்லாம் கொடுத்தாலும் அவன் அந்த அனுபவத்தை விட்டுக்கொடுக்க மாட்டான். இந்த வியக்கத்தக்க முரண்பாடுகளே, அவன் தேவனால் மெய்யாகவே ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருக்கிறான் என்பதற்கான சான்றுகளாகும். இத்தகைய சிந்தனைகளே இப்பொழுது நாம் தியானிக்கும் வேதப்பகுதியினால் எழுப்பப்படுகின்றன. நிந்திக்கப்படுகிறவர்களும், துன்புறுத்தப்படுகிறவர்களும், அவதூறு செய்யப்படுகிறவர்களுமே பாக்கியவான்கள் என்று மனித அறிவினால் யார் தான் முடிவுசெய்ய முடியும்?

மனிதர்களுடைய சாபங்களும், கிறிஸ்துவின் ஆசீர்வாதங்களும் ஒரே நபர்களின் மீது வந்து சேர்கின்றன என்பது மனிதனுடைய முழுமையான சீர்கேட்டிற்கு (human depravity) ஒரு வலுவான சான்றாகும். ஒரு மனிதன் நீதியினிமித்தம் நிந்திக்கப்பட்டு, துன்புறுத்தப்பட்டு, சகலவிதமான தீமைகளுக்கும் பொய்யாக ஆளாவான் என்று யார் நினைத்திருப்பார்கள்? துன்மார்க்கர்கள் உண்மையிலேயே நீதியை வெறுத்து, தங்கள் அயலகத்தாரை வஞ்சிப்பவர்களை நேசிக்கிறார்களா? இல்லை; தங்களுக்குச் சாதகமாக இருக்கும் நீதியை அவர்கள் வெறுப்பதில்லை. தேவனைப் பற்றியும், மார்க்கத்தைப் பற்றியுமான நீதியைத்தான் அவர்கள் வெறுக்கிறார்கள்.

கிறிஸ்தவர்கள் நியாயம்செய்து, இரக்கத்தைச் சிநேகிப்பதோடு மட்டும் திருப்தியடைந்து, தேவனுக்கு முன்பாக மனத்தாழ்மையாய் நடப்பதைக் (மீகா 6:8) கைவிடுவார்களாயின், அவர்கள் இவ்வுலகத்தில் சமாதானத்தோடு மட்டுமின்றி, பாராட்டுதலோடும் வாழலாம். ஆயினும், கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேவபக்தியாய் நடக்க மனதாயிருக்கிற யாவரும் துன்பப்படுவார்கள் (2 தீமோ. 3:12). இத்தகைய வாழ்க்கை மனிதர்களின் பக்தியற்ற தன்மையைக் கண்டித்துணர்த்தி, அவர்களுடைய கோபத்தைத் தூண்டிவிடுகிறது (ஆண்ட்ரூ ஃபுல்லர்).

வசனங்கள் 10-12 ஒன்றாய் இணைந்து, பாக்கியங்களின் வரிசையில் எட்டாவதும் இறுதியுமான பாக்கியமாக அமைகின்றன. இரட்டிப்பான நடத்தைக்கு இது இரட்டிப்பான ஆசீர்வாதத்தை வழங்குகிறது. இது இரண்டு கோணங்களில் நோக்கப்பட வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. முந்தின வசனங்களில் கிறிஸ்து விவரித்த சுபாவத்தைக் கொண்டவர்கள் நிச்சயமாகச் சந்திக்கப்போகும் அனுபவத்தை விளக்கும் ஒரு பிற்சேர்க்கையாக 10-ஆம் வசனம் அமைந்துள்ளது.

மாம்ச சிந்தை தேவனுக்கு விரோதமான பகை (ரோமர் 8:7); தேவனுடைய பிள்ளைகள் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு அவருடைய சாயலுக்கு ஒப்பாக மாறுகிறார்களோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அவருடைய சத்துருக்களின் பகையைத் தங்கள் மேல் வருவிப்பார்கள். "நீதியினிமித்தம் துன்பப்படுதல்" என்பது, சரியானபடி வாழ்வதன் காரணமாக எதிர்க்கப்படுவதைக் குறிக்கிறது. தங்கள் கிறிஸ்தவக் கடமையைச் செய்கிறவர்கள், தங்களைப் பிரியப்படுத்தி வாழ்பவர்களைக் குற்றப்படுத்துவதனால், அவர்களின் வெறுப்பைச் சம்பாதிக்கிறார்கள். இந்தத் துன்புறுத்தல் நச்சரிப்பதிலும் ஏளனம் செய்வதிலும் தொடங்கி, ஒடுக்குவதிலும் வதைப்பதிலும் முடிகிற பல வடிவங்களை எடுக்கிறது.

வசனங்கள் 10-12, ஏழாவது பாக்கியத்திற்குத் துணையாக அமைகின்றன. சமாதானம்பண்ணுகிறவர்களாக இருக்க கிறிஸ்தவர்கள் எடுக்கும் முயற்சிகளே சாத்தானின் கோபத்தை எழுப்பி, அவனுடைய பிள்ளைகளை அதிகம் கிளர்ந்தெழச் செய்கின்றன. அவர் மீதும் அவருடைய சுவிசேஷத்தின் மீதும் நாம் வைக்கும் பற்றுறுதி, நம்முடைய சொந்த சமாதானத்தையே குலைத்து, போராட்டங்களையும் யுத்தங்களையும் கொண்டுவரும் என்பதை எதிர்பார்க்கவே கர்த்தர் இங்கே நம்மை ஆயத்தப்படுத்துகிறார். "உங்களுக்கு முன்னிருந்த தீர்க்கதரிசிகளையும் அப்படியே துன்பப்படுத்தினார்களே" என்று அவர் கூறும்போது இதற்கான சான்று காணப்படுகிறது. தேவனுக்காகச் செய்யப்படும் ஊழியமே மிகக் கடுமையான எதிர்ப்பை வரவழைக்கிறது. அவருடைய சிலுவை நிரந்தரமாக நிரூபித்துக்காட்டியதுபோல, கிறிஸ்துவுக்குப் பகைமையான ஒரு உலகத்தில்தான் நாம் வாழ்கிறோம் என்பதால் இது தவிர்க்க முடியாதது.

தம்முடைய சீஷர்கள் தங்கள் கடமையைச் செய்யும்போது எதிர்பார்க்க வேண்டிய மூன்று வகையான பாடுகளை 11-ஆம் வசனத்தில் கர்த்தர் குறிப்பிடுகிறார். முதலாவது நிந்தனை, அதாவது வாய்மொழியான வசவு. இரண்டாவது துன்புறுத்தல். இது "பின்தொடர்வது" அல்லது "வேட்டையாடுவது" என்ற பொருளைத் தரும் கிரேக்கச் சொல்லின் சரியான மொழிபெயர்ப்பாகும். இங்கு அது உடல் ரீதியாகவோ அல்லது வார்த்தை ரீதியாகவோ தொந்தரவு செய்வதைக் குறிக்கிறது. சவுல் கிறிஸ்துவால் பிடிக்கப்படுவதற்கு முன்பு சபையைத் துன்புறுத்தியதும் (அப். 8, 9) இதில் அடங்கும். மூன்றாவது வகையான பாட்டைக் குறித்துக் கூறும்போது, "பலவித தீமையான மொழிகளையும் உங்கள்பேரில் பொய்யாய்ச் சொல்வார்களானால்..." என்கிறார். இவ்வாறு தம்முடைய பரிசுத்தவான்களின் நற்பெயரின் மீது சுமத்தப்படும் அவதூறுகளை அவர் விவரிக்கிறார். தேவனுடைய பிள்ளைகளின் பாடுகளைத் தீவிரப்படுத்துவதற்காகப் பிசாசு இடைவிடாமல் உருவாக்கும் எண்ணற்ற பொய்க் குற்றச்சாட்டுகள், எளிதில் புண்படும் மனதுடையவர்களுக்கு இரட்டிப்பான வேதனையைத் தருகின்றன.

"நீதியினிமித்தம்", "என்னிமித்தம்" என்ற வார்த்தைகள், நாம் கர்த்தராகிய இயேசுவைப் பின்பற்றுகிறோம் என்ற ஒரே காரணத்திற்காகத்தான் எதிர்க்கப்படுகிறோமே தவிர, நம்முடைய சொந்தத் தவறான நடத்தையினாலோ விவேகமற்ற செயல்களினாலோ அல்ல என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள நம்மை எச்சரிக்கின்றன (1 பேதுரு 2:19-24 பார்க்கவும்).

உபத்திரவம் எப்போதுமே தேவனுடைய மக்களின் பங்காகவே இருந்து வந்திருக்கிறது. காயீன் ஆபேலைக் கொலை செய்தான். "எதினிமித்தம் அவனைக் கொலைசெய்தான்? தன் கிரியைகள் பொல்லாதவைகளும், தன் சகோதரனுடைய கிரியைகள் நீதியுள்ளவைகளுமாயிருந்ததினிமித்தமே" (1 யோவான் 3:12). யோசேப்பு தன் சகோதரர்களால் துன்பப்படுத்தப்பட்டு, எகிப்திலே நீதியினிமித்தம் சிறையில் தள்ளப்பட்டான் (ஆதியாகமம் 37, 39). மோசே மீண்டும் மீண்டும் நிந்திக்கப்பட்டான் (யாத். 5:21; 14:11; 16:2; 17:2). சாமுவேல் தள்ளப்பட்டான் (1 சாமு. 8:5). எலியா அவமதிக்கப்பட்டு (1 இராஜா. 18:17), துன்புறுத்தப்பட்டான் (1 இராஜா. 19:2). மீகாயா பகைக்கப்பட்டான் (1 இராஜா. 22:8). நெகேமியா ஒடுக்கப்பட்டு அவதூறு செய்யப்பட்டான் (நெகேமியா 4). தேவனுடைய உண்மையுள்ள சாட்சியாகிய இரட்சகர்தாமே, தாம் யாருக்கு ஊழியம் செய்தாரோ அந்த மக்களாலேயே கொல்லப்பட்டார். ஸ்தேவான் கல்லெறியப்பட்டான்; பேதுருவும் யோவானும் சிறையிலடைக்கப்பட்டார்கள்; யாக்கோபு சிரச்சேதம் பண்ணப்பட்டான்; அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் முழு கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையும் ஊழியமும் கசப்பான, இடைவிடாத துன்புறுத்தல்களின் நீண்ட தொடராகவே இருந்தது.

முந்தைய காலங்களை விட இன்று பரிசுத்தவான்கள் படும் உபத்திரவம் சற்றே மிதமான வடிவத்தில் இருக்கிறது என்பது உண்மைதான். ஆயினும் அது முற்றிலும் மெய்யானதே. தேவனுடைய கிருபையினால் நாம் நீண்டகாலமாகச் சட்டப்படியான துன்புறுத்தல்களிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கிறோம்; ஆனால் சாத்தானின் பகைமை தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ள வேறு வழிகளைக் கண்டறிகிறது. உபத்திரவப்படும் கிறிஸ்தவர்கள் இந்த ஆறுதலான சத்தியத்தை நினைவில்கொள்ளட்டும்: "ஏனெனில் கிறிஸ்துவினிடத்தில் விசுவாசிக்கிறதற்கு மாத்திரமல்ல, அவர்நிமித்தமாகப் பாடுபடுகிறதற்கும் உங்களுக்கு அருளப்பட்டிருக்கிறது" (பிலிப்பியர் 1:29). யோவான் 15:19, 20-ல் உள்ள கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள் ஒருபோதும் நீக்கப்படவில்லை:

"நீங்கள் உலகத்தாராயிருந்தால், உலகம் தன்னுடையதைச் சிநேகித்திருக்கும்; நீங்கள் உலகத்தாராயிராதபடியினாலும், நான் உங்களை உலகத்திலிருந்து தெரிந்துகொண்டபடியினாலும், உலகம் உங்களைப் பகைக்கிறது. ஊழியக்காரன் தன் எஜமானிலும் பெரியவனல்லவென்று நான் உங்களுக்குச் சொன்ன வார்த்தையை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். அவர்கள் என்னைத் துன்பப்படுத்தினதுண்டானால், உங்களையும் துன்பப்படுத்துவார்கள்; அவர்கள் என் வசனத்தைக் கைக்கொண்டதுண்டானால், உங்கள் வசனத்தையும் கைக்கொள்ளுவார்கள்."

உலகத்தின் பகைமை தன்னை ஏளனம், நிந்தனை, அவதூறு, மற்றும் விலக்கிவைத்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறது. "நீங்கள் நன்மைசெய்து பாடுபடும்போது பொறுமையோடே சகித்தால் அதுவே தேவனுக்கு முன்பாகப் பிரீதியாயிருக்கும்" (1 பேதுரு 2:20) என்ற இந்த வார்த்தைக்குச் செவிகொடுக்க தெய்வீக கிருபை நமக்கு உதவுவதாக.

தம்மீதுள்ள பக்தியினிமித்தம் பாடுபடும்படி அழைக்கப்படுபவர்களைக் கர்த்தராகிய இயேசு இங்கே பாக்கியவான்கள் என்று அறிவிக்கிறார். இரட்சகருடைய பாடுகளில் ஐக்கியமாகும் விவரிக்க முடியாத சிலாக்கியத்தைப் பெறுவதால் அவர்கள் பாக்கியவான்கள் (பிலிப்பியர் 3:10). "உபத்திரவம் பொறுமையையும், பொறுமை பரீட்சையையும், பரீட்சை நம்பிக்கையையும் உண்டாக்குகிறது" என்பதனால் அவர்கள் பாக்கியவான்கள் (ரோமர் 5:3-5). வரப்போகும் அந்தப் பெரிய நாளில் அவர்கள் முழுமையாகப் பலனளிக்கப்படுவார்கள் என்பதனால் அவர்கள் பாக்கியவான்கள். இது நிச்சயமாகவே ஒரு மேன்மையான ஆறுதலாகும்.

பொல்லாங்கன் எய்யும் அக்கினியாஸ்திரங்களினிமித்தம் சிலுவையின் வீரன் கலக்கமடைய வேண்டாம். மாறாக, தேவன் அருளியுள்ள சர்வாயுதவர்க்கத்தை அவன் இன்னும் உறுதியாகத் தரித்துக்கொள்ளட்டும். கிறிஸ்துவைப் பிரியப்படுத்த எடுக்கும் முயற்சிகளினால், தங்களைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைத்துக்கொள்ளும் சிலர் தங்களைக் குறித்துத் தீமையாகப் பேசுவதைக் கண்டு தேவனுடைய பிள்ளை சோர்ந்துபோக வேண்டாம். அக்கினி போன்ற சோதனைகள் தேவனுடைய அதிருப்தியின் அடையாளம் என்று கிறிஸ்தவன் எண்ணிவிட வேண்டாம்.

"சந்தோஷப்பட்டு, களிகூருங்கள்." கிறிஸ்துவுக்கு உண்மையாய் இருப்பதனால் வரும் உபத்திரவங்களைப் பொறுமையோடு சகித்துக்கொள்வது மட்டுமல்லாமல், அவற்றை மகிழ்ச்சியோடும் சந்தோஷத்தோடும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். மூன்று காரணங்களுக்காக நாம் இதைச் செய்ய வேண்டும். (1) இந்த உபத்திரவங்கள் கிறிஸ்துவினிமித்தம் நமக்கு வருகின்றன; நம்மை மீட்கும்படி அவர் அவ்வளவு பாடுகளைச் சகித்திருக்க, அவருக்காகச் சிறிதளவு பாடுபடும்படி நாம் அழைக்கப்படும்போது நாம் மிகவும் களிகூர வேண்டும். (2) இந்தச் சோதனைகள் இரத்தச்சாட்சிகளின் உன்னத கூட்டத்தாரோடு நம்மை ஐக்கியப்படுத்துகின்றன; ஏனெனில் உபத்திரவங்களைச் சந்திப்பது நம்மைப் பரிசுத்த தீர்க்கதரிசிகளோடும் அப்போஸ்தலர்களோடும் இணைக்கிறது. அத்தகைய ஐக்கியத்தில், நிந்தனை புகழ்ச்சியாகவும், அவமானம் மகிமையாகவும் மாறுகிறது. (3) கிறிஸ்துவினிமித்தம் உபத்திரவப்படுகிற நமக்கு பரலோகத்தில் மிகுந்த பலன் வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்டுள்ளது. ஆகையால், தற்போதைய போராட்டம் எவ்வளவு கடுமையாக இருந்தாலும் நாம் மெய்யாகவே களிகூரலாம்.

"அநித்தியமான பாவ சந்தோஷங்களை அனுபவிப்பதைப் பார்க்கிலும் தேவனுடைய ஜனங்களோடேகூடத் துன்பத்தை அனுபவிப்பதையே" (எபி. 11:25) நாம் மனப்பூர்வமாகத் தெரிந்துகொண்டிருப்பதால், அவருடைய உறுதியான வாக்குத்தத்தத்தின்படி நாமும் அவரோடேகூட ஆளுகை செய்வோம் (ரோமர் 8:17). "அவருடைய நாமத்திற்காகத் தாங்கள் அவமானமடைவதற்குப் பாத்திரராக எண்ணப்பட்டபடியினால், சந்தோஷமாய் ஆலோசனை சங்கத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டுப்போன" பேதுருவையும் யோவானையும் நினைத்துக்கொள்ளுங்கள் (அப். 5:41). அப்படியே, பிலிப்பு பட்டணத்துச் சிறைச்சாலையில், முதுகு கிழிபட்ட நிலையிலும் பவுலும் சீலாவும் "தேவனைத் துதித்துப் பாடினார்கள்" (அப். 16:25). பரலோகத்தில் தங்களுக்கு அதிக மேன்மையும் நிலையுள்ளதுமான சுதந்தரம் உண்டென்று அறிந்து, மற்றவர்கள் "தங்கள் ஆஸ்திகளையும் சந்தோஷமாய்க் கொள்ளையிடக் கொடுத்தார்கள்" (எபி. 10:34) என்று வாசிக்கிறோம்.

அவதூறு செய்யப்பட்ட, தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட, ஒடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய பரிசுத்தவான்கள் அனைவரும், தங்களுக்குத் தேவையான அந்த ஆறுதலையும் பெலனையும் கிறிஸ்துவின் இந்த விலையேறப்பெற்ற வார்த்தைகளிலிருந்து பெற்றுக்கொள்ளத் தெய்வீக கிருபை உதவுவதாக.