இந்தக் கட்டுரையில் இயேசுகிறிஸ்து தேவனா? அவர் எப்போதாவது தன்னைப் பற்றி “நான் தேவன்” என்று சொல்லிக்கொண்டரா? என்பதை வேத வசனங்களைக் கொண்டு விரிவாக ஆராய்வோம்.

இந்த கேள்வியை சிலர் என்னிடம் கேட்டுள்ளனர் "சகோதரரே, நீங்கள் சொல்வதெல்லாம் சரிதான். ஆனால், வேதத்தில் இயேசு கிறிஸ்துவை 'தேவன்' என்று எங்காவது சொல்லப்பட்டுள்ளதா? பிதா தம்மிலும் பெரியவர் என்று இயேசு கிறிஸ்துவே சொல்லியிருக்கும்போது, அவரை நாம் எப்படி 'தேவன்' என்று நம்புவது?" என்று சிலர் என்னிடம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர்.

இந்தக் கேள்விகளைக் குறித்து நான் சிந்தித்தபோது, இயேசு கிறிஸ்து தேவன் அல்ல என்ற முடிவுக்கு நான் வரவில்லை. மாறாக, வேத வசனங்களின்படி இயேசு கிறிஸ்து தேவன் என்பதை விசுவாசிகள் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக வேதத்தை ஆழமாக ஆராய்ந்தேன். என்னுடைய வேத ஆராய்ச்சியில் நான் கற்றுக்கொண்டவைகளை உங்கள் முன் சமர்ப்பிக்கிறேன். இதை நீங்கள் கவனமாகப் படித்தால், இந்த ஆய்வு உங்கள் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைக்குப் பெரும் ஆசீர்வாதமாக இருக்கும் என்று விசுவாசிக்கிறேன்.

கிறிஸ்துவின் தேவத்துவத்திற்கான சாட்சிகள்

இயேசு கிறிஸ்துவை நாம் தேவன் என்று விசுவாசிக்கிறோம். ஆனால், "இயேசு கிறிஸ்து தேவன் என்பதை எப்படி நிரூபிக்க முடியும்?" என்று யாராவது உங்களிடம் கேள்வி எழுப்பினால், அல்லது நாமே அதைக்குறித்துத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள விரும்பினால், வேத வசனங்களை நாம் நிதானமாக ஆராய வேண்டும்.

இந்தக் கட்டுரையில், இயேசு கிறிஸ்துவின் தேவத்துவத்திற்கான ஆதாரங்களை வேதத்திலிருந்து பார்த்து நிரூபிக்க முற்படுவோம். இதற்கு நான்கு முக்கிய சாட்சிகளை நாம் பார்க்கப்போகிறோம்:

1. பிதாவாகிய தேவனின் சாட்சி

2. கிறிஸ்துவின் சாட்சி (அவருடைய வார்த்தை மற்றும் செயல்)

3. பழைய ஏற்பாட்டின் சான்றுகள்

4. அப்போஸ்தலர்களின் சாட்சி

இந்த நான்கு சாட்சிகள் மற்றும் சான்றுகள் மூலம், இயேசு கிறிஸ்து தேவன் என்பதை நாம் மிக உறுதியாக நிரூபிக்க முடியும்.

1. பிதாவாகிய தேவனின் சாட்சி

முதலில் சில வேத வசனங்களைப் பார்ப்போம்:

• "அன்றியும், வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாகி: இவர் என்னுடைய நேசகுமாரன், இவரில் பிரியமாயிருக்கிறேன் என்று உரைத்தது." (மத்தேயு 3:17)

• "அன்றியும், நீர் என்னுடைய நேசகுமாரன், உம்மில் பிரியமாயிருக்கிறேன் என்று, வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று." (மாற்கு 1:11)

இவை இயேசு கிறிஸ்துவின் ஞானஸ்நானத்திற்குப் பிறகு பிதாவாகிய தேவன் உரைத்த வார்த்தைகள். அடுத்ததாக, மறுரூப மலையின்மீது இயேசுவைக் குறித்து பிதாவின் சாட்சியைப் பார்ப்போம்:

• "இவர் என்னுடைய நேசகுமாரன், இவரில் பிரியமாயிருக்கிறேன், இவருக்குச் செவிகொடுங்கள் என்று அந்த மேகத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று." (மத்தேயு 17:5)

மலையின்மீது மோசே, எலியா மற்றும் இயேசு கிறிஸ்து இருந்தார்கள். அப்பொழுது பேதுரு, "இங்கே மூன்று கூடாரங்களைக் கட்டித் தங்குவோம்" என்று சொன்னபோது, ஒரு மேகம் அவர்களைச் சூழ்ந்தது. பிதாவாகிய தேவன், மோசே மற்றும் எலியாவை விட இயேசு பெரியவர் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக, "இவர் என் நேசகுமாரன்" என்று சாட்சிகூறுகிறார்.

எபிரெயர் நிருபத்தின் முதல் அதிகாரத்தில், இயேசுவைக் குறித்து பிதாவாகிய தேவன் என்ன சொல்கிறார் என்பதை நாம் கூர்ந்து கவனிப்போம்:

"எப்படியெனில், நீர் என்னுடைய குமாரன், இன்று நான் உம்மை ஜெநிப்பித்தேன் என்றும்; நான் அவருக்குப் பிதாவாயிருப்பேன், அவர் எனக்குக் குமாரனாயிருப்பார் என்றும், அவர் தூதர்களில் யாருக்காவது எப்போதாகிலும் சொன்னதுண்டா?" (எபிரெயர் 1:5)

பிதாவானவர் இயேசு கிறிஸ்துவைத் தம்முடைய குமாரன் என்றும், அவர் தேவதூதர்களை விடப் பெரியவர் என்றும் சாட்சியளிக்கிறார்.

"மேலும், தமது முதற்பேறானவரை உலகத்தில் பிரவேசிக்கச்செய்தபோது: தேவதூதர் யாவரும் அவரைத் தொழுதுகொள்ளக்கடவர்கள் என்றார்." (எபிரெயர் 1:6)

தேவதூதர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவைத் தொழுதுகொள்ள வேண்டும் என்று பிதாவானவர் இங்கே கட்டளையிடுகிறார். 'தொழுதுகொள்ளுதல்' என்பது வழிபாட்டிற்குரிய சொல்லாகும். வழிபாட்டைத் தேவனுக்கு மட்டுமே செலுத்த வேண்டும் என்பது விதி. அப்படியிருக்க, தூதர்களை அவரை வணங்கச் சொல்வதன் மூலம் பிதா குமாரனின் தேவத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

"குமாரனை நோக்கி: தேவனே, உம்முடைய சிங்காசனம் என்றென்றைக்குமுள்ளது, உம்முடைய ராஜ்யத்தின் செங்கோல் நீதியுள்ள செங்கோலாயிருக்கிறது." (எபிரெயர் 1:8)

இங்கே பிதாவாகிய தேவன், இயேசு கிறிஸ்துவை நேரடியாக "தேவனே" என்று அழைக்கிறார். கிரேக்க மூலத்தில் "தியோஸ்" (Theos) என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; இதற்கு 'தேவன்' என்று அர்த்தம். அதுமட்டுமின்றி, "உம்முடைய சிங்காசனம் என்றென்றைக்குமுள்ளது" என்று சொல்வதன் மூலம், குமாரனின் நித்திய அரசாட்சியை உறுதிப்படுத்துகிறார்.

"கர்த்தாவே, நீர் ஆதியிலே பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தினீர்; வானங்கள் உம்முடைய கரத்தின் கிரியைகளாயிருக்கிறது..." (எபிரெயர் 1:10)

இங்கும் பிதா குமாரனை "கர்த்தாவே" என்று அழைக்கிறார். எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர், சங்கீதத்தில் யாவே (YHWH) தேவனுக்குச் சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளை அப்படியே இயேசு கிறிஸ்துவுக்குப் பயன்படுத்துகிறார். இதன் மூலம் குமாரனே படைப்பாளர் (சிருஷ்டிகர்) என்றும், சிருஷ்டிப்பின் மீது அவருக்கு அதிகாரம் உண்டு என்றும் பிதா சாட்சியளிக்கிறார்.

"மேலும், நான் உம்முடைய சத்துருக்களை உமக்குப் பாதபடியாக்கிப் போடும்வரைக்கும் நீர் என்னுடைய வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும் என்று தூதர்களில் யாருக்காவது எப்போதாகிலும் அவர் சொன்னதுண்டா?" (எபிரெயர் 1:12)

வலது பாரிசத்தில் உட்காருவது என்பது சம அதிகாரத்தைக் குறிக்கிறது. தேவதூதர்கள் தேவனுக்குச் சமமானவர்கள் அல்ல; அதனால் அவர்களைத் தமது வலது பாரிசத்தில் உட்காரச் சொன்னதில்லை. ஆனால், கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்குத் தமக்கு நிகரான அதிகாரம் உண்டு என்பதைப் பிதாவாகிய தேவன் இதன் மூலம் உறுதிப்படுத்துகிறார்.

சுருக்கமாக:

• பிதா இயேசுவை "என் நேசக்குமாரன்" என்று அழைத்தார்.

• பிதா இயேசுவை "தேவனே" என்று அழைத்தார்.

• தேவதூதர்களை இயேசுவைப் பணிந்துகொள்ளச் சொன்னார்.

• இயேசுவே படைப்பாளர் என்றும், அவர் சிங்காசனம் நித்தியமானது என்றும் சாட்சியளித்தார்.

2. கிறிஸ்துவின் சாட்சி (அவருடைய வார்த்தைகளிலும் செயல்களிலும்)

அ) கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள்:

பிரதான ஆசாரியனுக்கு முன்பாக விசாரணைக்காக இயேசு கிறிஸ்து நின்றபோது நடந்த சம்பாஷணையைக் கவனிப்போம்:

"பிரதான ஆசாரியன் அவரை நோக்கி: நீ ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்ட தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்துதானா? என்று கேட்டான். அதற்கு இயேசு: நான் அவர்தான்; மனுஷகுமாரன் சர்வவல்லவரின் வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருப்பதையும், வானத்தின் மேகங்கள்மேல் வருவதையும் நீங்கள் காண்பீர்கள் என்றார்." (மாற்கு 14:61-62)

இதைக் கேட்டவுடன் பிரதான ஆசாரியன் தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, "தேவதூஷணத்தைக் கேட்டீர்களே" என்கிறான். தன்னைத் தேவனுக்குச் சமமாக வைப்பதே தேவதூஷணம் என்று அவர்கள் கருதினார்கள். இயேசு அதை மறுக்கவில்லை, மாறாக உறுதிப்படுத்தினார்.

யோவான் சுவிசேஷத்தில் இயேசு தெளிவாகக் கூறுகிறார்:

"நானும் பிதாவும் ஒன்றாயிருக்கிறோம்" (யோவான் 10:30).

இதைக் கேட்ட யூதர்கள் அவர்மேல் கல்லெறியத் துணிந்தார்கள். அதற்குக் காரணமாக அவர்கள் சொன்னது: "நீ மனுஷனாயிருக்க, உன்னைத் தேவன் என்று சொல்லி, இவ்விதமாகத் தேவதூஷணஞ் சொல்லுகிறபடியினால் உன்மேல் கல்லெறிகிறோம்" (யோவான் 10:33).

இயேசு தம்மைத் தேவனுக்குச் சமமாக்கிக்கொண்டார் என்பதை யூதர்கள் சரியாகப் புரிந்துகொண்டார்கள். இயேசுவும் அந்தப் புரிதலைத் திருத்தவில்லை, ஏனெனில் அதுவே சத்தியம்.

வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் அவர் கூறுகிறார்:

"நான் அல்பாவும் ஒமேகாவும், ஆதியும் அந்தமுமாயிருக்கிறேன்... நான் அவன் தேவனாயிருப்பேன், அவன் என் குமாரனாயிருப்பான்." (வெளிப்படுத்துதல் 21:6-7)

ஆ) கிறிஸ்துவின் செயல்கள்:

தேவனுக்கு மட்டுமே உரிய செயல்களை இயேசு செய்ததன் மூலம் தம் தேவத்துவத்தை நிரூபித்தார்.

1. ஆராதனையை ஏற்றுக்கொண்டார்:

   தோமா அவரைப் பார்த்து, "என் ஆண்டவரே! என் தேவனே!" (யோவான் 20:28) என்று சொன்னபோது, இயேசு அதை மறுக்கவில்லை. தேவனைத் தவிர யாரையும் வணங்கக்கூடாது என்பது கட்டளை. இயேசு அதை ஏற்றுக்கொண்டதிலிருந்து அவரே தேவன் என்பது தெளிவாகிறது.

2. பாவங்களை மன்னித்தார்:

   "தேவன் ஒருவரேயன்றிப் பாவங்களை மன்னிக்கத்தக்கவர் யார்?" (மாற்கு 2:7) என்று யூதர்கள் கேட்டார்கள். ஆனால், பூமியிலே பாவங்களை மன்னிக்கத் தமக்கு அதிகாரம் உண்டு என்பதை இயேசு நிரூபித்தார்.

3. பாவமற்றவர் என்று சவால் விட்டார்:

   "என்னிடத்தில் பாவம் உண்டென்று உங்களில் யார் என்னைக் குற்றப்படுத்தக்கூடும்?" (யோவான் 8:46). உலகில் பிறந்த அனைவரும் பாவிகள், ஆனால் இயேசு மட்டுமே பரிசுத்தர். "தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார்" என்பதைக் குறிக்கும் "இம்மானுவேல்" என்ற பெயர் அவருக்கு மிகவும் பொருத்தமானது.

3. பழைய ஏற்பாட்டின் சான்றுகள்

பழைய ஏற்பாட்டில் கர்த்தராகிய தேவனுக்கு (யாவே) பயன்படுத்தப்பட்ட அதே வார்த்தைகள், புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு கிறிஸ்துவுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

பிதாவாகிய தேவன், "என் மகிமையை வேறொருவருக்கும் கொடேன்" (ஏசாயா 42:8) என்று சொல்லியிருக்க, இயேசுவுக்கு அதே மகிமையும் நாமங்களும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றால், இயேசுவும் பிதாவும் ஒரே தேவன் என்பதே அதன் பொருள்.

4. அப்போஸ்தலர்களின் சாட்சி

• யோவான்: "வார்த்தை தேவனாயிருந்தார்... அந்த வார்த்தை மாம்சமாகி நமக்குள்ளே வாசம்பண்ணினார்" (யோவான் 1:1,14) என்று திட்டவட்டமாகக் கூறுகிறார்.

• பவுல்: "தேவத்துவத்தின் பரிபூரணமெல்லாம் சரீரப்பிரகாரமாக அவருக்குள் வாசமாயிருக்கிறது" (கொலோசெயர் 2:9) என்றும், "அவர் அதரிசனமான தேவனுடைய தற்சுரூபம்" (கொலோசெயர் 1:15) என்றும் கூறுகிறார்.

• பிலிப்பியர் 2:6-ல், "அவர் தேவனுடைய ரூபமாயிருந்தும், தேவனுக்குச் சமமாயிருப்பதைக் கொள்ளையாடின பொருளாக எண்ணாமல்..." என்று பவுல் எழுதுகிறார்.

அப்போஸ்தலர்கள் அனைவரும் இயேசு கிறிஸ்துவை தேவன் என்று உறுதியாக விசுவாசித்தார்கள்; அதற்காகவே தங்கள் உயிரையும் தியாகம் செய்தார்கள். ஒருவேளை அது பொய்யாக இருந்திருந்தால், அவர்கள் அதற்காக மரித்திருக்க மாட்டார்கள்.

ஆகவே, வேதாகமத்தின் அடிப்படையில் இயேசு கிறிஸ்து மெய்யான தேவன் என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.