நாம் அனைவரும் பிறப்பாலேயே பாவச் சுபாவம் உள்ளவர்கள் என்று வேதம் தெளிவாகக் கூறுகிறது. நாம் தேவனிடமிருந்து பிரிந்துள்ளோம்; நாம் தேவனின் கோபத்திற்கு ஆளானவர்கள். அவருக்கு முன்பாக நாம் குற்றவாளிகள்; தேவன் முன் நிற்பதற்குக் கூட நமக்குத் தகுதியில்லை. நாம் மரணத்திற்கும், நரகத்திற்கும் தகுதியானவர்கள்.

தேவனோடு உடைந்த மற்றும் முறிந்த உறவைச் சரிசெய்ய நம்மால் எதுவும் செய்ய முடியாது. வேதம் சொல்லுகிறது:

"எல்லாரும் பாவஞ்செய்து, தேவமகிமையற்றவர்களாகி..." (ரோமர் 3:23) "பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்;" (ரோமர் 6:23) "அக்கிரமங்களினாலும் பாவங்களினாலும் மரித்தவர்களாயிருந்த உங்களை உயிர்ப்பித்தார்." (எபேசியர் 2:1) "சத்தியத்தை அநியாயத்தினாலே அடக்கிவைக்கிற மனுஷருடைய எல்லாவித அவபக்திக்கும் அநியாயத்துக்கும் விரோதமாய், தேவகோபம் வானத்திலிருந்து வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது." (ரோமர் 1:18)

இப்படியிருக்க இதற்குத் தீர்வு என்ன? மனிதனுக்கும் தேவனுக்கும் இடையே உடைந்த உறவை மீண்டும் நிலைநாட்ட அல்லது இணைக்க, தேவனே ஏதாவது செய்வதே ஒரே தீர்வு என்று வேதம் தெளிவாகக் கூறுகிறது. தேவன் உலகத்தை மிகவும் நேசிக்கிறார்; ஆதலால் அவர் தனது குமாரனை இந்த உலகத்திற்கு அனுப்பினார். அவருடைய நாமத்தின் மீது விசுவாசம் வைக்கிறவர்கள் கெட்டுப்போகாமல், நித்திய ஜீவனைப் பெற்றுக்கொள்வார்கள்.

இரட்சிப்பைப் பொறுத்தவரை:

அ) நாம் பாவிகள் என்பதை உணருதல்: பாவத்திற்கான தண்டனை மரணம் என்பதையும், நாம் மரணத்திற்குத் தகுதியானவர்கள் என்பதையும் நாம் உணர்ந்துகொள்வது இரட்சிப்பின் முதல் படி. தான் ஒரு கொடிய பாவி என்பதை அறியாத எவனும் சுயநீதியுள்ளவன்; அவன் தேவனின் நீதியை விரும்பாதவன்.

ஆ) மனந்திரும்புதல்: இரட்சிப்பு என்பது நம்முடைய பாவங்களைக் கர்த்தரிடம் அறிக்கையிட்டு, மனந்திரும்பி, அவர் மீது விசுவாசம் வைப்பதாகும்.

இ) புதிய வாழ்வு: பழைய பாவ வாழ்க்கையை விட்டு, புதிய வாழ்வில் கர்த்தருடைய வழியில் நடப்பதும், வேத வார்த்தையின்மேல் விசுவாசம் வைத்திருப்பதும் நாம் பெற்றுக்கொண்ட இரட்சிப்பிற்குச் சான்றாகும். இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தைக் கேட்டு ஞானஸ்நானம் பெறுவது அவசியம். அந்தச் சுவிசேஷத்தைக் கேட்காமல் இரட்சிப்பு இல்லை; இரட்சிப்பு இல்லாமல் ஞானஸ்நானம் இல்லை.

எனவே, ஒருவர் ஞானஸ்நானம் பெறுவதற்கு முன் அறிந்திருக்க வேண்டிய காரியங்கள்:

1. இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தைக் கேட்பது.

2. கர்த்தருடைய நாமத்தைக் கேட்டு மனந்திரும்புதல் மற்றும் விசுவாசித்தல்.

1. ஞானஸ்நானம் என்றால் என்ன? அதை நியமித்தது யார்?

A. ஞானஸ்நானம் என்பது நமது உள்ளான மன மாற்றத்தின் பொது ஒப்புதல் வாக்குமூலம் ஆகும். B. ஞானஸ்நானம் என்பது "நான் கர்த்தராகிய இயேசுவுக்குச் சொந்தமானவன்" என்று பகிரங்கமாக ஒப்புக்கொள்வது. C. ஞானஸ்நானம் என்பது இயேசுவோடு அடக்கம் செய்யப்பட்டு, மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்ததின் அடையாளம். ஒருவர் மரணத்திலிருந்து நித்திய ஜீவனுக்குச் செல்வதை ஒப்புக்கொள்வதைப் பற்றிய பொது அறிவிப்பாகும். D. ஞானஸ்நானம் என்பது "நான் கிறிஸ்துவை உடையவனாக இருக்கிறேன்" என்பதை ஒப்புக்கொள்ளும் வாக்குமூலம்.

“ஞானஸ்நானத்திலே அவரோடேகூட அடக்கம்பண்ணப்பட்டவர்களாகவும், அதிலே அவரை மரித்தோரிலிருந்தெழுப்பின தேவனுடைய செயலின் மேலுள்ள விசுவாசத்தினாலே அவரோடேகூட எழுந்தவர்களாகவும் இருக்கிறீர்கள்." (கொலோசெயர் 2:12)

"ஏனெனில், உங்களில் கிறிஸ்துவுக்குள்ளாக ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் எத்தனைபேரோ, அத்தனைபேரும் கிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொண்டீர்களே." (கலாத்தியர் 3:27)

ஞானஸ்நானம் என்பது மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட நடைமுறை அல்ல; அப்போஸ்தலர்களோ, மூப்பர்களோ அதை நியமிக்கவில்லை. தேவனே சுயமாக இந்த முறையை நியமித்தார். யோவான் ஸ்நானகன் மனந்திரும்புதலுக்கு ஏற்ற ஞானஸ்நானத்தைக் கொடுத்தான் என்றும், இயேசு கிறிஸ்து பரிசுத்த ஆவியால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கிறார் என்றும் வேதம் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறது.

ஆகையால், கர்த்தருடைய நாமத்தில் விசுவாசம் வைத்து (மனந்திரும்புதல் மற்றும் பாவ அறிக்கை செய்து), விசுவாசத்தின் மூலம் மறுபிறப்புப் பெற்றவர்கள் மட்டுமே பரிசுத்த ஆவியைப் பெறுவார்கள்; அவர்கள் மட்டுமே கர்த்தரால் நியமிக்கப்பட்ட ஜலத்தினால் (தண்ணீரினால்) ஞானஸ்நானத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

“ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய், சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுத்து, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம்பண்ணுங்கள்." (மத்தேயு 28:19,20)

“விசுவாசமுள்ளவனாகி ஞானஸ்நானம் பெற்றவன் இரட்சிக்கப்படுவான்; விசுவாசியாதவனோ ஆக்கினைக்குள்ளாகத் தீர்க்கப்படுவான்." (மாற்கு 16:16)

சொல்லப்போனால், பலர் மனமாற்றம் இல்லாமல் பல்வேறு காரணங்களுக்காக ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். உதாரணமாக: திருமணம், கிறிஸ்தவக் குடும்பத்தில் பிறந்ததால், அல்லது மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்ற காரணத்திற்காகவும் ஞானஸ்நானம் பெறுகிறார்கள். ஆனால் இந்தக் காரணங்களுக்காக ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் தேவனின் பிள்ளைகள் அல்ல என்று சொல்வதில் எனக்கு எந்தத் தயக்கமும் இல்லை. தேவனை அறியாமல் ஞானஸ்நானம் எடுப்பது அவருடைய நாமத்தை அவமதிப்பதாகும்.

2. ஞானஸ்நானத்தின் அவசியம் என்ன?

• தேவன் அந்த நியமத்தை நியமித்தார்; எனவே, அதைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

• தேவனின் திருச்சபையில் அங்கமாக இருப்பதற்கு ஞானஸ்நானம் என்ற ஒப்புக்கொள்ளுதல் தேவை.

• நாம் கிறிஸ்துவுடன் ஒரே சரீரம் என்பதை ஒப்புக்கொள்ளுதல்.

• உள்ளூர் திருச்சபையுடன் கர்த்தருடைய பந்தியில் பங்குகொள்வது.

• தேவனுடைய ஊழியத்தில் பங்குகொள்வது.

"அவனுடைய வார்த்தையைச் சந்தோஷமாய் ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள். அன்றையத்தினம் ஏறக்குறைய மூவாயிரம்பேர் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட்டார்கள்." (அப்போஸ்தலர் 2:41)

3. ஞானஸ்நானத்தின் நடைமுறை

ஞானஸ்நானம் என்பது தேவனின் நாமத்தில் (பிதா, குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் நாமத்தில்) தண்ணீரில் மூழ்குவது ஆகும். ஆனால், "ஞானஸ்நானம் என்றால் தண்ணீரில் மூழ்கி எழுப்பப்பட வேண்டும் என்று வேதத்தில் எங்கே கூறப்பட்டுள்ளது?" என்று நீங்கள் என்னிடம் கேட்கலாம். இதைப் புரிந்துகொள்ள, ஞானஸ்நானம் என்ற கிரேக்க வார்த்தையை நாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்: "பாப்டிசோ" (Baptizo).

இந்த வார்த்தையின் அர்த்தம் "மூழ்குதல்" அல்லது "முக்குதல்" என்பதாகும் (நாம் இதைக் கிரேக்க அகராதியில் பார்க்கலாம்). இந்த வார்த்தை வேதம் அல்லாத இலக்கியங்களில் "துணிகளைச் சாயமிடுவதற்கு" (அதாவது சாயமிடத் துணிகளைச் சாயக் கலவையில் மூழ்குவதற்கு) பயன்படுத்தப்படுகிறது. கிரேக்க மொழியியல் ஆய்வின்படி, கிரேக்க, யூத மற்றும் பேட்ரிஸ்டிக் இலக்கியங்களில் 'பாப்டிஸோ' மற்றும் 'பாப்டிஸ்மா' என்பதன் அர்த்தம் “ஒரு பொருளில் முழுமையாக மூழ்கடிப்பது” என்பதாகும். ஆகையால், ஞானஸ்நானம் என்பது ஒரு தொழில்நுட்பச் சொல் அல்ல; அது ஒரு நடைமுறைச் சொல் என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

வேத ஆதாரங்கள்:

"சாலிம் ஊருக்குச் சமீபமான அயினோன் என்னும் இடத்திலே தண்ணீர் மிகுதியாயிருந்தபடியினால், யோவானும் அங்கே ஞானஸ்நானங் கொடுத்துவந்தான்..." (யோவான் 3:23)

"...யோர்தான் நதியில் அவனால் ஞானஸ்நானம் பெற்றார்கள்" (மாற்கு 1:5)

"...அவர் ஜலத்திலிருந்து கரையேறினவுடனே..." (மாற்கு 1:10)

"அப்பொழுது பிலிப்பும் மந்திரியும் ஆகிய இருவரும் தண்ணீரில் இறங்கினார்கள், பிலிப்பு அவனுக்கு ஞானஸ்நானங் கொடுத்தான். அவர்கள் தண்ணீரிலிருந்து கரையேறினபொழுது..." (அப் 8:38,39)

சில திருச்சபைகள் தலையின் மீது தண்ணீர் தெளிப்பதை ஞானஸ்நானம் என்பார்கள். மேற்கூறியவற்றை வேத வசனங்களோடு ஒப்பிட்டு, கவனமாக ஆராயும்போது, ஞானஸ்நானம் என்பது தண்ணீரில் மூழ்கி எழுப்பப்படுவது என்பதை நாம் நிச்சயமாகப் புரிந்துகொள்வோம். அந்தச் செயலுக்கு கர்த்தராகிய இயேசுவே ஒரு உதாரணம். தெளிப்பு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும் ஒருவரை நீங்கள் சந்திக்கும்போது, வேத வசனங்களோடு இதை அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்.

4. ஞானஸ்நானத்திற்கு ஏற்ற வாழ்க்கையை வாழ்வது

இப்போது நாம் ரோமர் 12-ம் அதிகாரத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்போம். உங்கள் சரீரங்களை ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டுமென்று அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் சொல்லுகிறார்.

"அப்படியிருக்க, சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ள ஆராதனை" (ரோமர் 12:1).

நாம் கவனமாகச் சிந்தித்தால், தியாகம் (பலி) என்பது மரணத்தின் அடையாளம் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ளலாம். ஆனால் நாம் மரித்துப் போவதை தேவன் விரும்பவில்லை; நாம் அவருக்காக உயிருள்ள பலியாக இருக்க வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார். கிறிஸ்து நமக்காகத் தம்முடைய உயிரைக் கொடுத்ததுபோல், தேவைப்பட்டால் அவருக்காக நாமும் நம் உயிரைக் கொடுக்கக் கடமைப்பட்டுள்ளோம்.

A. நடைமுறை மாற்றத்தை அனுபவிப்பது:

"நீங்கள் இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு ஒத்த வேஷந்தரியாமல், தேவனுடைய நன்மையும் பிரியமும் பரிபூரணமுமான சித்தம் இன்னதென்று பகுத்தறியத்தக்கதாக, உங்கள் மனம் புதிதாகிறதினாலே மறுரூபமாகுங்கள்" (ரோமர் 12:2).

நாம் நம்முடைய பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, கர்த்தருடைய நாமத்தில் விசுவாசம் வைக்கும்போது இரட்சிக்கப்படுகிறோம். ஞானஸ்நானம் மூலம் அதைப் பகிரங்கமாக அறிவிக்கிறோம். எங்கள் வாக்குமூலத்திற்குச் சபை உறுப்பினர்கள் சாட்சிகளாக இருக்கிறார்கள். புதிய படைப்புகளாக, நாம் அவ்விதமாக வாழ்வோம் என்று ஒப்புக்கொண்டோம். ஒவ்வொரு நாளும் நாம் ஒப்புக்கொண்ட விதமாகவே வாழ வேண்டும்.

இந்த வழியில் வாழ (உங்கள் மனதைப் புதுப்பிப்பதற்கு) நமக்குச் சில விஷயங்கள் தேவை:

• தேவனுடைய வார்த்தை: இது இல்லாமல் நாம் எப்படி நடக்க வேண்டும் என்று அறிய முடியாது.

• ஜெபம்: இது இல்லாமல் நாம் தேவனுடன் உறவு கொள்ள முடியாது. நமது ஆவிக்குரியத் தேவைகளுக்காகவும், உலகத் தேவைகளுக்காகவும் ஜெபிக்க வேண்டும். நாம் கற்றுக்கொண்டதைத் தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்க, தேவையான கிருபையைத் தரும்படி தேவனிடம் கேட்க வேண்டும்.

• திருச்சபை ஐக்கியம்: நாம் ஒரு சரீரமாக இருக்க வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார். தேவனை ஒரு சபையாகத் தொழுதுகொள்வதும், சபை அங்கத்தவர்களோடு ஐக்கியம் (நட்புறவு) கொள்வதும் அவசியமாகும்.

"துர்இச்சைகளுக்கு இடமாக உடலைப் பேணாமலிருந்து, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவைத் தரித்துக்கொள்ளுங்கள்." (ரோமர் 13:14)

B. தேவன் கொடுத்த பொறுப்புகளை நிறைவேற்றுதல்:

"ஏனெனில், நமக்கு ஒரே சரீரத்திலே அநேக அவயவங்களிருந்தும், எல்லா அவயவங்களுக்கும் ஒரே தொழில் இராததுபோல, அநேகராகிய நாமும் கிறிஸ்துவுக்குள் ஒரே சரீரமாயிருக்க, ஒருவருக்கொருவர் அவயவங்களாயிருக்கிறோம்." (ரோமர் 12:4,5)

தேவன் விசுவாசிகளுக்குக் கொடுத்த பொறுப்புகளை இரண்டாகப் பிரிக்கலாம்:

1. கிறிஸ்துவின் மகிமைக்காகத் திருச்சபைக்குள் பணியாற்றுதல்.

2. கிறிஸ்துவின் மகிமைக்காக உலகத்தில் சாட்சியாகப் பணியாற்றுதல்.

திருச்சபையில் நாம் செய்ய வேண்டிய பல ஊழியங்கள் உள்ளன; தேவன் நமக்கு அளித்த கிருபையின்படி நாம் செயல்பட வேண்டும். கிறிஸ்துவின் சபையின் விரிவாக்கத்திற்குத் திருச்சபையாகச் சுவிசேஷப் பணி செய்யப்பட வேண்டும். யாராவது நம்மைப் பார்த்துப் பாராட்ட வேண்டும் என்பதற்காக நாம் ஊழியம் செய்யக்கூடாது; நம்முடைய ஊழியத்தைப் பார்த்துத் தேவன் மகிழும் விதமாக அது இருக்க வேண்டும்.

5. கிறிஸ்தவ வாழ்வின் பொன்னான விதி

அன்பு என்னும் விதி. இதைக் குறித்து நாம் 1 கொரிந்தியர் 13-ம் அதிகாரத்தில் பார்க்கிறோம். நாம் அன்பற்றவர்களாக இருக்கக்கூடாது என்பதே அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் விவரிக்கும் மையக்கருத்து.

ஒருவேளை அன்பு இல்லாவிட்டால்:

• நாம் பிரகடனப்படுத்தும் சுவிசேஷம் செயல்படாது.

• தேவனைப் பற்றிய நமது அறிவால் எந்தப் பயனும் இல்லை.

• நமது விசுவாசம் வீணானது.

• நாம் தேவனுக்குச் செய்யும் காணிக்கைகளினால் எந்தப் பயனும் இருக்காது.

“அன்பு எனக்கிராவிட்டால், சத்தமிடுகிற வெண்கலம்போலவும், ஓசையிடுகிற கைத்தாளம்போலவும் இருப்பேன்." (1 கொரிந்தியர் 13:1)

இந்த வசனத்தில் பவுல் காட்டும் இரண்டு விதமான இசைக்கருவிகள்: “சத்தமிடுகிற வெண்கலம்”, “ஓசையிடுகிற கைத்தாளம்”. இவை கொரிந்து பட்டணத்தில் உள்ளவர்களின் மத வழிபாட்டில் பயன்படுத்தப்பட்டவை. உங்களிடம் அன்பு இல்லையென்றால், கிறிஸ்தவத்தின் பெயரால் நீங்கள் செய்வது அனைத்தும் புறமத வழிபாட்டைத் தவிர வேறில்லை என்று பவுல் கூறுகிறார்.

அதனால்தான் கர்த்தர், "உன் தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் உன் முழு இருதயத்தோடும் உன் முழு ஆத்துமாவோடும் உன் முழு மனதோடும் அன்புகூருவாயாக; உன்னிடத்தில் நீ அன்புகூருவதுபோலப் பிறனிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக" என்றார்.

பவுலின் முன்மாதிரி: அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் இரட்சிக்கப்பட்டு, ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொண்டு, தேவ அழைப்பின்படி தேவனுக்கு ஊழியம் செய்யத் தொடங்கினார். பல துன்பங்கள், பல இக்கட்டுகள், ஆபத்துகள், பஞ்சங்கள் வந்தன. அவர் செய்யக்கூடிய சுவிசேஷப் பணியை அழிக்க நினைத்தவர்கள் ஒரு பக்கம்; அவரைக் கொல்ல நினைத்தவர்கள் இன்னொரு பக்கம். இருப்பினும், கடின முயற்சியுடன் தேவனின் ஊழியப் பணியை முடித்தார்.

பவுல் அன்பின் விஷயத்தில் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றினார். தேவனையும், தேவனுடைய திருச்சபையையும் நிபந்தனையின்றி நேசித்தார். இரட்சிக்கப்படாதவர்களுக்காகப் பாரத்துடன் ஜெபம் செய்தார். பவுல் சத்தமிடுகிற வெண்கலம் போலவோ, ஓசையிடுகிற கைத்தாளம் போலவோ இல்லை. அவர் தனது வாழ்க்கையில் நடைமுறை மாற்றத்தைத் தெளிவாகக் கண்டார்; அவர் சபையைத் துன்புறுத்தும் நிலையிலிருந்து, தேவனின் கிருபையால் கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்திற்குத் தனது உயிரைக் கொடுக்கும் நிலைக்கு உயர்ந்தார். “நான் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறதுபோல, நீங்கள் என்னைப் பின்பற்றுகிறவர்களாயிருங்கள்” என்ற நிலைக்கு வளர்ந்தார்.

இதுவே இன்றைய எனது பிரதான கேள்வி: இதுவரை இரட்சிக்கப்பட்டு ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொண்ட நாம் எப்படி வாழ்கிறோம்? புதிதாக இரட்சிக்கப்பட்டு ஞானஸ்நானம் பெற்ற நபராக நீங்கள் எவ்வாறு நடந்துகொள்ளப் போகிறீர்கள்? அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் அனைவருக்கும் ஒரு முன்மாதிரி; ஏனென்றால் பவுல் கிறிஸ்துவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றினார்.