"சோர்ந்துபோகாமல் எப்பொழுதும் ஜெபம்பண்ணவேண்டும்" (லூக்கா 18:1)

"நான் பிரதானமாய்ச் சொல்லுகிற புத்தியென்னவெனில், எல்லா மனுஷருக்காகவும் விண்ணப்பங்களையும் ஜெபங்களையும் வேண்டுதல்களையும் ஸ்தோத்திரங்களையும் பண்ணவேண்டும்" (1 திமோத்தேயு 2:1)

"நீங்கள் ஜெபம் செய்கிறீர்களா?" - இந்தக் கேள்வியை நான் உங்களிடம் கேட்கக் காரணம், ஒரு மனிதனின் இரட்சிப்பிற்கு ஜெபமே மிக அத்தியாவசியமான தேவையாக இருக்கிறது. இந்த வினா மூன்று சொற்களில் அடங்கியிருந்தாலும், இதற்கு உங்களால் மட்டுமே பதிலளிக்க முடியும். நீங்கள் பொது ஆராதனைகளில் கலந்துகொள்கிறீர்களா என்பது உங்கள் போதகருக்குத் தெரியும்; உங்கள் இல்லத்தில் குடும்ப ஜெபம் நடைபெறுகிறதா என்பது உங்கள் குடும்பத்தாருக்குத் தெரியும். ஆனால், நீங்கள் தனிப்பட்ட முறையில் இறைவனுடன் உறவாடுகிறீர்களா என்பது உங்களுக்கும் தேவனுக்கும் மட்டுமே தெரிந்த ரகசியம்.

இந்தக் கேள்வியைத் "தனிப்பட்ட விஷயம்" என்று கூறித் தவிர்த்துவிடாதீர்கள். உங்கள் இருதயம் தேவன் முன்பாக உண்மையாக இருக்கும்போது, நீங்கள் எதைக் குறித்தும் அஞ்சத் தேவையில்லை. "நாங்கள் ஜெபிக்கிறவர்கள்தானே" என்று அலட்சியமாகவும் எண்ண வேண்டாம். நான் ஏன் இவ்வளவு அழுத்தம் கொடுத்து இதைக் கேட்கிறேன் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, ஒரு சில நிமிடங்கள் பொறுமையுடன் இதைக் கவனியுங்கள்.

இரட்சிப்பிற்கு அவசியமான ஒன்று

இதை நான் ஒரு ஆலோசனையாகச் சொல்லவில்லை, மாறாக ஒரு கட்டாயத் தேவை என்றே கூறுகிறேன். நான் அறிவற்றவர்களிடமோ அல்லது அவிசுவாசிகளிடமோ பேசவில்லை; தங்களைக் கிறிஸ்தவர்கள் என்று அழைத்துக்கொள்ளும் மக்களிடமே பேசுகிறேன். "எவனிடத்தில் அதிகங் கொடுக்கப்படுகிறதோ அவனிடத்தில் அதிகங் கேட்கப்படும்" என்ற மறைநூலின்படி நான் சொல்வது என்னவென்றால்: ஜெபிக்காத எந்த ஒரு ஆணும் பெண்ணும் இரட்சிக்கப்படுவார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பதற்கில்லை.

இரட்சிப்பு என்பது கிருபையினால் மட்டுமே கிடைக்கிறது என்பதையும், அது எப்பேர்ப்பட்ட பாவிக்கும் இலவசமாகக் கிடைக்கிறது என்பதையும் நான் ஆணித்தரமாக நம்புகிறேன். இன்றும் மரணப்படுக்கையில் இருப்பவரைப் பார்த்து, "கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசி, அப்பொழுது நீயும் உன் வீட்டாரும் இரட்சிக்கப்படுவீர்கள்" (அப் 16:31) என்று சொல்லத் தயங்கமாட்டேன்.

ஆயினும், ஒருவர் இந்தச் சத்தியத்தைக் கேட்டும், இறைவனிடம் வேண்டாமலேயே இரட்சிக்கப்பட்டதாக வேதத்தில் எங்கும் ஆதாரமில்லை. மனிதர்கள் தங்கள் இருதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து, "கர்த்தராகிய இயேசுவே, எனக்கு இரங்கும்" என்று கேட்காமல் பாவமன்னிப்பைப் பெற்றுக்கொண்டதாகச் சரித்திரம் இல்லை. ஒருவர் தன் ஜெபத்தினாலேயே இரட்சிப்பைப் பெற்றுக்கொள்வதில்லை என்பது உண்மைதான்; ஆனால், ஜெபிக்காமல் இரட்சிப்பைப் பெற்றுக்கொண்ட ஒருவரையும் நான் கண்டதில்லை.

வேதத்தை வாசிக்க இயலாத அறிவு முதிர்ச்சியற்றவர்களோ அல்லது பார்வையற்றவர்களோ கூட கிறிஸ்துவைத் தங்கள் இருதயத்தில் கொண்டிருக்க முடியும். சுவிசேஷப் பிரசங்கத்தைக் கேட்க முடியாதச் சூழலில் (செவிடராகவோ அல்லது தனிமைப்படுத்தப்பட்ட இடத்திலோ) இருப்பவர்கள்கூட இரட்சிக்கப்பட வாய்ப்புண்டு. ஆனால், ஜெபத்தைப் பொறுத்தவரை விதிவிலக்கே இல்லை. ஒரு மனிதன் இறைவனோடு தொடர்பு கொள்வதற்கு ஜெபம் அத்தியாவசியமான பாலமாகும்.

தனிப்பட்ட பொறுப்பு

கல்வி கற்பதற்கோ அல்லது உடல் ஆரோக்கியத்தைப் பேணுவதற்கோ உலகத்தாரோ, அரசர்களோ, ஏழைகளோ என அனைவருக்கும் பொதுவான விதிகள் உண்டு. ஒருவருக்குப் பதிலாக மற்றொருவர் உண்ணவோ, உறங்கவோ அல்லது கல்வி கற்கவோ முடியாது. இவை ஒவ்வொன்றும் தனிப்பட்ட நபரின் கடமைகள்.

அதேபோலவே, உங்கள் ஆத்துமாவின் நலனுக்கும் சில காரியங்கள் அத்தியாவசியமாக உள்ளன. உங்கள் ஆத்துமா உயிர் வாழ ஒவ்வொருவரும் தனிப்பட்ட முறையில் மனந்திரும்ப வேண்டும்; ஒவ்வொருவரும் தனிப்பட்ட முறையில் கிறிஸ்துவிடம் வர வேண்டும்; ஒவ்வொருவரும் தனிப்பட்ட முறையில் தேவனிடம் ஜெபிக்க வேண்டும். உங்களுக்காக உங்கள் போதகரோ, பெற்றோரோ அல்லது நண்பர்களோ ஜெபிக்கலாமே தவிர, உங்கள் சார்பாக அவர்கள் தேவனோடு உறவாட முடியாது.

ஜெபிக்காமல் இருப்பது என்பது: * தேவனோடு தொடர்பற்று இருப்பது.

• கிறிஸ்துவின் கிருபையைத் தவிர்ப்பது.

• பரலோக நம்பிக்கையை இழப்பது.

• நரகத்தின் பாதையில் பயணிக்கத் துணிவது.

இப்போது சொல்லுங்கள், "நீங்கள் ஜெபம் செய்கிறீர்களா?" என்று நான் கேட்பதில் வியப்பு ஏதேனும் உண்டா?