அறிமுகம்

பாப்டிஸ்ட் வினா விடைப் புத்தகம் 7-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் (சுமார் 1693-ல்) வெளியிடப்பட்ட ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கிறிஸ்தவப் போதனை நூலாகும். சீர்திருத்த பாப்டிஸ்ட் (Reformed Baptist) விசுவாசத்தின் முக்கிய உபதேசங்களை, எளிதாக மனப்பாடம் செய்யக்கூடிய கேள்வி-பதில் வடிவத்தில் சிறுபிள்ளைகளுக்கும் புதியவர்களுக்கும் கற்றுக்கொடுக்க இது உருவாக்கப்பட்டது. 300 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, ஞாயிறு பள்ளிகளுக்கும், குடும்ப ஆராதனைகளுக்கும், திருச்சபைப் போதனைகளுக்கும் இது ஒரு நம்பிக்கையான மற்றும் சிறந்த வழிகாட்டியாகத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.

கேள்வி 1. எல்லாவற்றிற்கும் முதன்மையானவரும், மிக உயர்ந்தவருமானவர் யார்?

பதில் 1. தேவனே எல்லாவற்றிற்கும் முதன்மையானவரும், மிக உயர்ந்தவருமானவர். (ஏசாயா 44:6; 48:12)

கேள்வி 2. தேவன் இருக்கிறார் என்று ஒவ்வொருவரும் விசுவாசிக்க வேண்டுமா?

பதில் 2. தேவன் இருக்கிறார் என்று ஒவ்வொருவரும் கண்டிப்பாக விசுவாசிக்க வேண்டும் (எபிரெயர் 11:6). அப்படி விசுவாசிக்காமல் இருப்பது மிகப்பெரிய பாவமும் புத்தியீனமுமாகும். (சங்கீதம் 14:1)

கேள்வி 3. தேவன் இருக்கிறார் என்பதை நாம் எப்படி அறிந்துகொள்ளலாம்?

பதில் 3. மனிதனில் உள்ள இயற்கையான அறிவும், தேவனுடைய கிரியைகளும் தேவன் இருக்கிறார் என்பதைத் தெளிவாக அறிவிக்கின்றன (ரோமர் 1:19, 20; சங்கீதம் 19:1–3; அப்போஸ்தலர் 17:24). ஆனால், பாவிகள் இரட்சிக்கப்படுவதற்குத் தேவையான காரியங்களை, தேவனுடைய வார்த்தையும் பரிசுத்த ஆவியானவரும் மட்டுமே முழுமையாகவும் வல்லமையாகவும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள். (1 கொரிந்தியர் 2:10; 2 தீமோத்தேயு 3:15–16)

கேள்வி 4. தேவனுடைய வார்த்தை என்பது என்ன?

பதில் 4. பழைய, புதிய ஏற்பாடுகளைக் கொண்ட பரிசுத்த வேதாகமமே தேவனுடைய வார்த்தையாகும். இதுவே நமது விசுவாசத்திற்கும், தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதற்கும் கொடுக்கப்பட்ட ஒரே நிலையான வழிகாட்டியாகும். (2 தீமோத்தேயு 3:16; எபேசியர் 2:20)

கேள்வி 5. எல்லா மனிதர்களும் பரிசுத்த வேதாகமத்தை வாசித்துப் பயன்படுத்தலாமா?

பதில் 5. எல்லா மனிதர்களும் பரிசுத்த வேதாகமத்தை வாசிக்க அனுமதிக்கப்படுவது மட்டுமல்லாமல்; அதை வாசிக்கவும், கேட்கவும், புரிந்துகொள்ளவும் அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டும் அறிவுறுத்தப்பட்டும் இருக்கிறார்கள். (உபாகமம் 17:18–19; யோவான் 5:39; அப்போஸ்தலர் 8:30; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:3)

கேள்வி 6. பரிசுத்த வேதாகமத்தில் முக்கியமாக என்ன சொல்லப்பட்டிருக்கிறது?

பதில் 6. தேவனைப் பற்றி நாம் என்ன விசுவாசிக்க வேண்டும் என்றும், தேவன் நம்மிடம் எதிர்பார்க்கும் கடமைகள் என்னென்ன என்றும் பரிசுத்த வேதாகமத்தில் முக்கியமாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. (2 தீமோத்தேயு 1:13; 3:15–16)

கேள்வி 7. தேவன் எப்படிப்பட்டவர்?

பதில் 7. தேவன் ஆவியாக இருக்கிறார் (யோவான் 4:24). அவருடைய இருப்பு (யாத்திராகமம் 3:14), ஞானம் (சங்கீதம் 147:5), வல்லமை (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 4:8), பரிசுத்தம் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 15:4), நீதி, நற்குணம், சத்தியம் (யாத்திராகமம் 34:6–7) ஆகிய எல்லாவற்றிலும் அவர் எல்லையற்றவரும் (யோபு 11:7–9), முடிவில்லாத நித்தியமானவரும் (சங்கீதம் 90:2), ஒருபோதும் மாறாதவருமாக இருக்கிறார் (யாக்கோபு 1:17).

கேள்வி 8. ஒன்றிற்கும் மேற்பட்ட தேவர்கள் இருக்கிறார்களா?

பதில் 8. இல்லை, உயிருள்ளவரும் மெய்யானவருமாகிய ஒரே ஒரு தேவன் மட்டுமே இருக்கிறார். (உபாகமம் 6:4; எரேமியா 10:10)

கேள்வி 9. தேவனில் எத்தனை ஆள்தத்துவங்கள் (persons) இருக்கிறார்கள்?

பதில் 9. தேவனில் மூன்று ஆள்தத்துவங்கள் இருக்கிறார்கள்: பிதா, குமாரன், மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர். இந்த மூவரும் ஒரே தேவனாக இருக்கிறார்கள். இவர்கள் மூவரும் ஒரே தன்மையுள்ளவர்கள்; வல்லமையிலும் மகிமையிலும் சமமானவர்கள். (1 யோவான் 5:7; மத்தேயு 28:19)

கேள்வி 10. தேவனுடைய தீர்மானங்கள் (decrees) என்றால் என்ன?

பதில் 10. தேவனுடைய தீர்மானங்கள் என்பது, அவருடைய சித்தத்தின்படி அவர் ஏற்படுத்திய நித்திய நோக்கமாகும். இதன்படி, தம்முடைய சொந்த மகிமைக்காக, உலகத்தில் நடக்கப்போகும் எல்லாவற்றையும் தேவன் முன்னமே தீர்மானித்து வைத்திருக்கிறார். (எபேசியர் 1:4, 11; ரோமர் 9:22-23; ஏசாயா 46:10; புலம்பல் 3:37)

கேள்வி 11. தேவன் தம்முடைய தீர்மானங்களை எப்படி நிறைவேற்றுகிறார்?

பதில் 11. தேவன் உலகத்தைப் படைத்ததன் மூலமாகவும், அதைத் தொடர்ந்து பராமரித்து ஆளுவதன் மூலமாகவும் தம்முடைய தீர்மானங்களை நிறைவேற்றுகிறார்.

கேள்வி 12. தேவனுடைய படைப்பின் செயல் என்றால் என்ன?

பதில் 12. தேவன் ஒன்றுமே இல்லாததிலிருந்து எல்லாவற்றையும் தம்முடைய வல்லமையான வார்த்தையினால் ஆறு நாட்களில் படைத்ததே படைப்பின் செயலாகும்; அவர் படைத்தவை எல்லாம் மிகவும் நன்றாக இருந்தன. (ஆதியாகமம் 1; எபிரெயர் 11:3)

கேள்வி 13. தேவன் மனிதனை எப்படிப் படைத்தார்?

பதில் 13. தேவன் மனிதனை ஆணும் பெண்ணுமாக, தம்முடைய சொந்தச் சாயலிலே படைத்தார். அவர்களுக்கு அறிவும், நீதியும், பரிசுத்தமும் கொடுத்து, மற்ற உயிரினங்கள் அனைத்தையும் ஆளும்படியான அதிகாரத்தையும் கொடுத்தார். (ஆதியாகமம் 1:26–28; கொலோசெயர் 3:10; எபேசியர் 4:24)

கேள்வி 14. தேவனுடைய பராமரிப்பின் (Providence) செயல்கள் என்றால் என்ன?

பதில் 14. தேவன் தாம் படைத்த எல்லாவற்றையும், அவற்றின் செயல்களையும் மிகவும் பரிசுத்தமாகவும் (சங்கீதம் 145:17), ஞானமாகவும் (ஏசாயா 28:29; சங்கீதம் 104:24), வல்லமையாகவும் பாதுகாத்து (எபிரெயர் 1:3), ஆட்சி செய்வதே அவருடைய பராமரிப்பின் செயல்களாகும். (சங்கீதம் 103:19; மத்தேயு 10:29–31)

கேள்வி 15. மனிதன் படைக்கப்பட்ட தொடக்க நிலையில், தேவன் அவனோடு செய்த சிறப்பான செயல் என்ன?

பதில் 15. தேவன் மனிதனைப் படைத்த பின்பு, அவனோடு ஒரு ஜீவ உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்தினார். மனிதன் தேவனுக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்பதே அதன் நிபந்தனை. நன்மை தீமை அறியத்தக்க மரத்தின் கனியைச் சாப்பிடக் கூடாது என்றும், மீறிச் சாப்பிட்டால் மரணம் வரும் என்றும் தேவன் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டார். (ஆதியாகமம் 2:17; கலாத்தியர் 3:12)

கேள்வி 16. நமது முதல் பெற்றோர் தாங்கள் படைக்கப்பட்ட அந்த நல்ல நிலையிலேயே தொடர்ந்து இருந்தார்களா?

பதில் 16. நமது முதல் பெற்றோர் தாங்களாகவே சுயமாக முடிவெடுக்கும்படி விடப்பட்டிருந்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் தேவனுக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்ததால், தாங்கள் படைக்கப்பட்ட அந்த நல்ல நிலையிலிருந்து விழுந்து போனார்கள். (ஆதியாகமம் 3:6–8, 13; பிரசங்கி 7:29)

கேள்வி 17. பாவம் என்றால் என்ன?

பதில் 17. பாவம் என்பது தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்படி (சட்டத்தின்படி) நடக்காமல் இருப்பதும், அவருடைய கட்டளைகளை மீறுவதும் ஆகும். (1 யோவான் 3:4)

கேள்வி 18. நமது முதல் பெற்றோர் படைக்கப்பட்ட நிலையிலிருந்து கீழே விழக் காரணமான அந்தப் பாவம் என்ன?

பதில் 18. தேவன் சாப்பிடக் கூடாது என்று தடுத்த பழத்தை அவர்கள் சாப்பிட்டதே, அவர்கள் படைக்கப்பட்ட நிலையிலிருந்து விழக் காரணமான பாவமாகும். (ஆதியாகமம் 3:6, 12)

கேள்வி 19. ஆதாமின் முதல் பாவத்தினால் முழு மனிதகுலமும் விழுந்து போனதா?

பதில் 19. ஆம். தேவன் ஆதாமுடன் செய்த உடன்படிக்கை அவனுக்கு மட்டும் அல்ல, அவனுடைய சந்ததியினர் அனைவருக்கும் உரியது. அதனால், அவனிடமிருந்து பிறந்த எல்லா மனிதர்களும் அவனுக்குள்ளாகவே பாவம் செய்து, அவனுடைய முதல் பாவத்தினால் அவனுடனேகூட விழுந்து போனார்கள். (ஆதியாகமம் 2:16–17; ரோமர் 5:12; 1 கொரிந்தியர் 15:21–22)

கேள்வி 20. இந்த வீழ்ச்சி மனிதகுலத்தை எந்த நிலைக்குக் கொண்டு வந்தது?

பதில் 20. இந்த வீழ்ச்சி மனிதகுலத்தைப் பாவமும் துயரமும் நிறைந்த ஒரு மோசமான நிலைக்குக் கொண்டு வந்தது. (ரோமர் 5:12)

கேள்வி 21. மனிதன் விழுந்துபோன அந்த நிலையில் உள்ள பாவத்தின் தன்மை என்ன?

பதில் 21. மனிதன் விழுந்துபோன நிலையில், ஆதாமின் முதல் பாவத்தின் குற்றப்பழி நம் மீது வந்தது; ஆரம்பத்தில் தேவன் கொடுத்த நீதியை நாம் இழந்தோம்; நமது சுபாவம் முழுவதும் கெட்டுப்போனது. இதையே நாம் ‘ஜென்மப் பாவம்’ என்று அழைக்கிறோம். நாம் செய்யும் மற்ற எல்லாப் பாவங்களும் இந்த ஜென்மப் பாவத்திலிருந்தே வருகின்றன. (மத்தேயு 15:19; ரோமர் 5:12–21; எபேசியர் 2:1–3; யாக்கோபு 1:14–15)

கேள்வி 22. மனிதன் விழுந்துபோன அந்த நிலையில் உள்ள துயரம் என்ன?

பதில் 22. மனிதர்கள் விழுந்துபோனதால், முழு மனிதகுலமும் தேவனோடு தங்களுக்கு இருந்த உறவை இழந்துபோனது (ஆதியாகமம் 3:8, 10, 24). மனிதர்கள் தேவனுடைய கோபத்திற்கும் சாபத்திற்கும் ஆளானார்கள் (கலாத்தியர் 3:10; எபேசியர் 2:2–3). இதனால், இந்த வாழ்க்கையின் எல்லாத் துன்பங்களுக்கும், மரணத்திற்கும், நரகத்தின் என்றென்றைக்கும் அழியாத வேதனைகளுக்கும் அவர்கள் உள்ளானார்கள். (புலம்பல் 3:39; மத்தேயு 25:41, 46; ரோமர் 6:23)

கேள்வி 23. எல்லா மனிதர்களும் இந்தப் பாவத்திலும் துயரத்திலும் அழிந்துபோகும்படி தேவன் அவர்களை அப்படியே விட்டுவிட்டாரா?

பதில் 23. இல்லை! தேவன் தம்முடைய சொந்த விருப்பத்தின்படியே, நித்தியத்திலேயே (உலகத் தோற்றத்திற்கு முன்பாகவே) சிலரை நித்திய ஜீவனுக்காகத் தெரிந்துகொண்டார் (எபேசியர் 1:4–5). அவர்களைப் பாவத்திலிருந்தும் துயரத்திலிருந்தும் விடுவிப்பதற்காகவும், ஒரு மீட்பர் மூலமாக அவர்களுக்கு இரட்சிப்பைக் கொடுப்பதற்காகவும் தேவன் அவர்களோடு ஒரு ‘கிருபையின் உடன்படிக்கையை’ ஏற்படுத்தினார். (ரோமர் 3:20–22; கலாத்தியர் 3:21–22)

கேள்வி 24. தேவன் தெரிந்துகொண்ட மக்களின் மீட்பர் யார்?

பதில் 24. கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவே தேவன் தெரிந்துகொண்ட மக்களின் ஒரே மீட்பர் ஆவார் (1 தீமோத்தேயு 2:5–6). தேவனுடைய நித்திய குமாரனாகிய அவர், ஒரு மனிதனாக இவ்வுலகில் வந்தார் (யோவான் 1:14; கலாத்தியர் 4:4). எனவே, அவர் என்றென்றைக்கும் தேவனாகவும் மனிதனாகவும் இருக்கிறார்; அவர் ஒரே நபராக, இரண்டு வெவ்வேறு தன்மைகளை (தெய்வீக மற்றும் மனிதத் தன்மைகளை) கொண்டிருக்கிறார். (ரோமர் 9:5; லூக்கா 1:35; கொலோசெயர் 2:9; எபிரெயர் 7:24–25)

கேள்வி 25. தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து எப்படி மனிதனானார்?

பதில் 25. தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து, ஒரு மெய்யான உடலையும் (எபிரெயர் 2:14, 17; 10:5), சிந்திக்கும் ஆத்துமாவையும் (மத்தேயு 26:38) எடுத்துக்கொண்டதன் மூலம் மனிதனானார். அவர் பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையால் கன்னி மரியாளின் வயிற்றில் கருவாகி, அவளிடம் பிறந்தார் (லூக்கா 1:27, 31, 34–35, 42; கலாத்தியர் 4:4). ஆனாலும் அவர் எந்தப் பாவமும் இல்லாதவராகவே பிறந்தார். (எபிரெயர் 4:15; 7:26)

கேள்வி 26. நமது மீட்பராகிய கிறிஸ்து என்னென்ன பணிகளைச் செய்கிறார்?

பதில் 26. நமது மீட்பராகிய கிறிஸ்து, தாம் தாழ்த்தப்பட்ட நிலையிலும், மகிமையாக உயர்த்தப்பட்ட நிலையிலும், தீர்க்கதரிசியாகவும், ஆசாரியராகவும், ராஜாவாகவும் தம்முடைய பணிகளைச் செய்கிறார். (சங்கீதம் 2:6, 8–11; ஏசாயா 9:6–7; மத்தேயு 21:5; அப்போஸ்தலர் 3:22; 2 கொரிந்தியர் 13:3; எபிரெயர் 5:5–7; 7:25; 12:25)

கேள்வி 27. கிறிஸ்து ஒரு தீர்க்கதரிசியின் பணியை எப்படிச் செய்கிறார்?

பதில் 27. நாம் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்பது தேவனுடைய சித்தமாக இருக்கிறது. இந்தச் சித்தத்தைத் தம்முடைய வார்த்தையினாலும், பரிசுத்த ஆவியானவராலும் நமக்கு வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் கிறிஸ்து தீர்க்கதரிசியின் பணியைச் செய்கிறார். (யோவான் 1:18; 15:15; 20:31; 1 பேதுரு 1:10–12)

கேள்வி 28. கிறிஸ்து ஒரு ஆசாரியரின் பணியை எப்படிச் செய்கிறார்?

பதில் 28. தேவனுடைய நீதியை நிறைவேற்றுவதற்காகத் தம்மைத்தாமே ஒரே தரம் பலியாக ஒப்புக்கொடுத்ததன் மூலமும் (எபிரெயர் 9:14, 28), நம்மை தேவனோடு ஒப்புரவாக்கியதன் மூலமும் (எபிரெயர் 2:17), நமக்காகத் தொடர்ந்து தேவனிடம் பரிந்துபேசுவதன் மூலமும் கிறிஸ்து ஆசாரியரின் பணியைச் செய்கிறார். (எபிரெயர் 7:24–25)

கேள்வி 29. கிறிஸ்து ஒரு ராஜாவின் பணியை எப்படிச் செய்கிறார்?

பதில் 29. நம்மைத் தமக்குக் கீழ்ப்படியச் செய்வதன் மூலமும் (அப்போஸ்தலர் 15:14–16), நம்மை ஆண்டு, பாதுகாப்பதன் மூலமும் (ஏசாயா 32:1–2; 33:22), அவருடைய சத்துருக்களையும் (எதிரிகள்) நமது சத்துருக்களையும் தடுத்து, அவர்களைத் தோற்கடிப்பதன் மூலமும் கிறிஸ்து ராஜாவின் பணியைச் செய்கிறார். (சங்கீதம் 110; 1 கொரிந்தியர் 15:25)

கேள்வி 30. கிறிஸ்து தாழ்த்தப்பட்ட நிலை என்பது எவற்றைக் குறிக்கிறது?

பதில் 30. கிறிஸ்து தாழ்த்தப்பட்ட நிலை என்பது, அவர் மிகவும் ஏழ்மையான நிலையில் பிறந்து (லூக்கா 2:7), நியாயப்பிரமாணத்திற்கு உட்பட்டவராக வாழ்ந்ததைக் (கலாத்தியர் 4:4) குறிக்கிறது. மேலும், இந்த வாழ்க்கையின் துன்பங்களையும் (ஏசாயா 53:2–3; எபிரெயர் 12:2–3), தேவனுடைய கோபத்தையும் (மத்தேயு 27:46; லூக்கா 22:44), சிலுவையின் சபிக்கப்பட்ட மரணத்தையும் அவர் ஏற்றுக்கொண்டு (பிலிப்பியர் 2:8), அடக்கம் செய்யப்பட்டு (1 கொரிந்தியர் 15:3–4), கொஞ்சக் காலம் மரணத்தின் அதிகாரத்தில் இருந்ததே அவருடைய தாழ்த்தப்பட்ட நிலையாகும் (அப்போஸ்தலர் 2:24–27, 31).

கேள்வி 31. கிறிஸ்து மகிமையாக உயர்த்தப்பட்ட நிலை என்பது எவற்றைக் குறிக்கிறது?

பதில் 31. கிறிஸ்து மூன்றாம் நாளில் மரித்தோரிலிருந்து உயிரோடு எழுந்தது (1 கொரிந்தியர் 15:4), பரலோகத்திற்குச் சென்றது (மாற்கு 16:19), பிதாவாகிய தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் உட்கார்ந்திருப்பது (எபேசியர் 1:20), மற்றும் கடைசி நாளில் உலகத்தை நியாயந்தீர்க்க மீண்டும் வருவது (அப்போஸ்தலர் 1:11; 17:31) ஆகியவையே அவர் மகிமையாக உயர்த்தப்பட்ட நிலையைக் குறிக்கிறது.

கேள்வி 32. கிறிஸ்து நமக்குச் சம்பாதித்துக் கொடுத்த மீட்பை நாம் எப்படிப் பெற்றுக்கொள்கிறோம்?

பதில் 32. கிறிஸ்து சம்பாதித்துக் கொடுத்த மீட்பை, அவருடைய பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்முடைய வாழ்வில் வல்லமையாகச் செயல்படுத்துவதன் மூலமாகவே நாம் பெற்றுக்கொள்கிறோம். (யோவான் 1:11–12; தீத்து 3:5–6)

கேள்வி 33. கிறிஸ்து சம்பாதித்துக் கொடுத்த மீட்பைப் பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்கு எப்படிச் செயல்படுத்துகிறார்?

பதில் 33. பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குள்ளாக விசுவாசத்தை உருவாக்குவதன் மூலம் (யோவான் 6:37, 39; எபேசியர் 1:13–14; 2:8) மீட்பைச் செயல்படுத்துகிறார். தேவன் நம்மை வல்லமையாக அழைக்கும்போது, இந்த விசுவாசத்தின் மூலம் ஆவியானவர் நம்மைக் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கிறார். (1 கொரிந்தியர் 1:9; எபேசியர் 3:17)

கேள்வி 34. தவிர்க்க முடியாத வல்லமையான அழைப்பு என்றால் என்ன?

பதில் 34. தவிர்க்க முடியாத வல்லமையான அழைப்பு என்பது தேவனுடைய ஆவியானவரின் செயலாகும் (2 தீமோத்தேயு 1:9; 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:13–14). இதன் மூலம், ஆவியானவர் நமது பாவத்தையும் துயரத்தையும் நமக்கு உணர்த்துகிறார் (அப்போஸ்தலர் 2:37). கிறிஸ்துவைப் பற்றிய அறிவால் நமது மனதைப் பிரகாசமாக்குகிறார் (அப்போஸ்தலர் 26:18). நமது விருப்பங்களைப் புதிதாக்குகிறார் (எசேக்கியேல் 36:26–27). நற்செய்தியில் நமக்கு இலவசமாகக் கொடுக்கப்படும் இயேசு கிறிஸ்துவை நாம் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அவர் நம்மைத் தூண்டி, அதற்குத் தேவையான பெலனையும் தருகிறார். (யோவான் 6:44–45; பிலிப்பியர் 2:13)

கேள்வி 35. வல்லமையாக அழைக்கப்படுபவர்கள் இந்த வாழ்க்கையில் என்னென்ன ஆசீர்வாதங்களைப் பெறுகிறார்கள்?

பதில் 35. வல்லமையாக அழைக்கப்படுபவர்கள், தேவனாலே நீதிமானாக்கப்படுதல் (justification – ரோமர் 8:30), அவருடைய பிள்ளைகளாகத் தத்தெடுக்கப்படுதல் (எபேசியர் 1:5), பரிசுத்தமாக்கப்படுதல் ஆகிய ஆசீர்வாதங்களைப் பெறுகிறார்கள். மேலும், இவற்றுடன் இணைந்து வரும் அல்லது இவற்றிலிருந்து கிடைக்கும் பல ஆசீர்வாதங்களையும் அவர்கள் இந்த வாழ்க்கையிலேயே பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். (1 கொரிந்தியர் 1:30)

கேள்வி 36. நீதிமானாக்கப்படுதல் என்றால் என்ன?

பதில் 36. நீதிமானாக்கப்படுதல் என்பது தேவனுடைய இலவசமான கிருபையின் செயலாகும். இதில் அவர் நம்முடைய பாவங்கள் எல்லாவற்றையும் மன்னிக்கிறார். விசுவாசத்தின் மூலமாக மட்டுமே நாம் பெற்றுக்கொள்ளும் கிறிஸ்துவின் நீதியை தேவன் நம்முடைய கணக்கில் சேர்த்து, தம்முடைய பார்வையில் நம்மை நீதிமான்களாக ஏற்றுக்கொள்கிறார். (ரோமர் 3:24–25; 4:6–8; 2 கொரிந்தியர் 5:19, 21; ரோமர் 5:17–19; கலாத்தியர் 2:16; பிலிப்பியர் 3:9)

கேள்வி 37. தத்தெடுக்கப்படுதல் என்றால் என்ன?

பதில் 37. தத்தெடுக்கப்படுதல் என்பதும் தேவனுடைய இலவசமான கிருபையின் செயலாகும் (1 யோவான் 3:1). இதன் மூலம், நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளின் குடும்பத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளப்படுகிறோம்; அவருடைய பிள்ளைகளுக்குரிய எல்லா உரிமைகளையும் ஆசீர்வாதங்களையும் பெற்றுக்கொள்கிறோம். (யோவான் 1:12; ரோமர் 8:14-17)

கேள்வி 38. பரிசுத்தமாக்கப்படுதல் என்றால் என்ன?

பதில் 38. பரிசுத்தமாக்கப்படுதல் என்பது தேவனுடைய இலவசமான கிருபையால் நமக்குள்ளாகத் தொடர்ந்து நடக்கும் ஒரு செயலாகும் (2 தெசலோனிக்கேயர் 2:13). இதன் மூலம் நாம் தேவனுடைய சாயலின்படியே முழுமையாகப் புதிதாக்கப்படுகிறோம் (எபேசியர் 4:23–24). பாவத்திற்கு மரித்து, நீதிக்காக வாழ்வதற்கு நாம் நாளுக்குநாள் மேன்மேலும் பெலன் அடைகிறோம். (ரோமர் 6:4, 6)

கேள்வி 39. நீதிமானாக்கப்படுதல், தத்தெடுக்கப்படுதல், பரிசுத்தமாக்கப்படுதல் ஆகியவற்றோடு இணைந்து வரும் அல்லது அவற்றிலிருந்து கிடைக்கும் பலன்கள் என்னென்ன?

பதில் 39. தேவனுடைய அன்பைக் குறித்த நிச்சயம், குற்றவுணர்வில்லாத சமாதானம் (ரோமர் 5:1–2, 5), பரிசுத்த ஆவியானவருக்குள் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி (ரோமர் 14:17), கிருபையில் பெருகுதல் (நீதிமொழிகள் 4:18), மற்றும் கடைசிவரைக்கும் விசுவாசத்தில் நிலைத்திருத்தல் (1 யோவான் 5:13; 1 பேதுரு 1:5) ஆகியவையே இந்த வாழ்க்கையில் நமக்குக் கிடைக்கும் பலன்களாகும்.

கேள்வி 40. விசுவாசிகள் மரிக்கும்போது, கிறிஸ்துவிடமிருந்து என்னென்ன பலன்களைப் பெறுகிறார்கள்?

பதில் 40. விசுவாசிகள் மரிக்கும்போது, அவர்களுடைய ஆத்துமாக்கள் பரிசுத்தத்தில் முழுமையாக்கப்பட்டு (எபிரெயர் 12:23), உடனடியாகப் பரலோக மகிமைக்குள் செல்கின்றன (லூக்கா 23:43; 2 கொரிந்தியர் 5:1, 6, 8; பிலிப்பியர் 1:23). அவர்களுடைய உடல்கள் கிறிஸ்துவோடு இணைக்கப்பட்டபடியே, உயிர்த்தெழுதல் நாள் வரும்வரை கல்லறைகளில் இளைப்பாறுகின்றன. (ஏசாயா 57:2; யோபு 19:26–27; 1 தெசலோனிக்கேயர் 4:14)

கேள்வி 41. உயிர்த்தெழுதலின்போது, விசுவாசிகள் கிறிஸ்துவிடமிருந்து என்னென்ன பலன்களைப் பெறுகிறார்கள்?

பதில் 41. உயிர்த்தெழுதலின்போது, விசுவாசிகள் மகிமையுள்ளவர்களாக எழுப்பப்படுவார்கள் (1 கொரிந்தியர் 15:43). நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் அவர்கள் அனைவருக்கும் முன்பாகக் குற்றமற்றவர்கள் என்று ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவார்கள் (மத்தேயு 10:32; 25:23). மேலும், அவர்கள் ஆத்துமாவிலும் உடலிலும் முழுமையாக ஆசீர்வதிக்கப்பட்டு, என்றென்றைக்கும் தேவனோடு இருப்பதை முழுமையாக அனுபவித்து மகிழ்வார்கள். (1 கொரிந்தியர் 13:12; 1 யோவான் 3:2; 1 தெசலோனிக்கேயர் 4:17–18)

கேள்வி 42. ஆனால், துன்மார்க்கர்கள் (தீயவர்கள்) மரிக்கும்போது அவர்களுக்கு என்ன நடக்கும்?

பதில் 42. துன்மார்க்கர்கள் மரிக்கும்போது, அவர்களுடைய ஆத்துமாக்கள் நரகத்தின் வேதனைக்குள் தள்ளப்படும். மிகப்பெரிய நியாயத்தீர்ப்பு நாளின் உயிர்த்தெழுதல் வரும்வரைக்கும், அவர்களுடைய உடல்கள் கல்லறைகளிலேயே கிடக்கும். (சங்கீதம் 49:14; லூக்கா 16:23–24; அப்போஸ்தலர் 2:24; 1 பேதுரு 3:19; யூதா 7)

கேள்வி 43. நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் துன்மார்க்கர்களுக்கு என்ன நடக்கும்?

பதில் 43. நியாயத்தீர்ப்பு நாளில், துன்மார்க்கர்களின் உடல்கள் கல்லறைகளிலிருந்து எழுப்பப்படும். பின்பு, பிசாசோடும் அவனுடைய தூதர்களோடும் சேர்ந்து, அவர்கள் சொல்லமுடியாத வேதனைகளை என்றென்றைக்கும் அனுபவிக்கும்படி அவர்களுடைய ஆத்துமாவிற்கும் உடலுக்கும் தண்டனை வழங்கப்படும். (யோவான் 5:28–29; மத்தேயு 25:41, 46; 2 தெசலோனிக்கேயர் 1:8–9)

கேள்வி 44. தேவன் மனிதனிடம் எதிர்பார்க்கும் கடமை என்ன?

பதில் 44. தேவன் வெளிப்படுத்தியுள்ள அவருடைய சித்தத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதே, தேவன் மனிதனிடம் எதிர்பார்க்கும் கடமையாகும். (1 சாமுவேல் 15:22; மீகா 6:8)

கேள்வி 45. மனிதன் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதற்காக, தேவன் ஆரம்பத்தில் அவனுக்கு வெளிப்படுத்திய வழிகாட்டுதல் என்ன?

பதில் 45. மனிதன் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதற்காக, தேவன் ஆரம்பத்தில் அவனுக்கு வெளிப்படுத்திய வழிகாட்டுதல் ‘ஒழுக்க நியாயப்பிரமாணம்’ (Moral Law) ஆகும். (ரோமர் 2:14–15; 10:5)

கேள்வி 46. தேவன் கொடுத்த ஒழுக்க நியாயப்பிரமாணத்தின் (சட்டத்தின்) சுருக்கம் எதில் அடங்கியிருக்கிறது?

பதில் 46. ஒழுக்க நியாயப்பிரமாணத்தின் சுருக்கம் பத்துக்கட்டளைகளில் அடங்கியிருக்கிறது. (உபாகமம் 10:4; மத்தேயு 19:17)

கேள்வி 47. பத்துக்கட்டளைகளின் சுருக்கம் அல்லது மையக்கருத்து என்ன?

பதில் 47. நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தரிடத்தில் நம்முடைய முழு இருதயத்தோடும், முழு ஆத்துமாவோடும், முழுப் பலத்தோடும், முழு மனதோடும் அன்புகூர வேண்டும்; நம்மைப்போலப் பிறனிடத்திலும் அன்புகூர வேண்டும் என்பதே பத்துக்கட்டளைகளின் சுருக்கமாகும். (மத்தேயு 22:37–40)

கேள்வி 48. பத்துக்கட்டளைகளின் முன்னுரை என்ன?

பதில் 48. “உன்னை அடிமைத்தன வீடாகிய எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின உன் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே” என்பதே பத்துக்கட்டளைகளின் முன்னுரையாகும். (யாத்திராகமம் 20:2)

கேள்வி 49. பத்துக்கட்டளைகளின் முன்னுரை நமக்கு என்ன கற்றுக்கொடுக்கிறது?

பதில் 49. தேவன் நம்முடைய கர்த்தராகவும், நம்முடைய தேவனாகவும், நம்மை மீட்டவராகவும் இருப்பதனால், அவருடைய கட்டளைகள் எல்லாவற்றையும் நாம் கட்டாயம் கைக்கொள்ள வேண்டும் என்று இந்த முன்னுரை நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. (லூக்கா 1:74–75; 1 பேதுரு 1:15–19)

கேள்வி 50. முதலாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 50. “என்னைத்தவிர உனக்கு வேறே தேவர்கள் உண்டாயிருக்கவேண்டாம்” என்பதே முதலாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:3)

கேள்வி 51. முதலாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 51. தேவன் ஒருவரே மெய்யான தேவன் என்றும், அவரே நம்முடைய தேவன் என்றும் நாம் அறிந்துகொண்டு, அவரை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அதற்கேற்ப அவரை மட்டுமே ஆராதித்து, மகிமைப்படுத்த வேண்டும் என்று முதலாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. (உபாகமம் 26:17; 1 நாளாகமம் 28:9; சங்கீதம் 29:2; மத்தேயு 4:10)

கேள்வி 52. முதலாவது கட்டளை எதைத் தடை செய்கிறது?

பதில் 52. மெய்யான தேவன் இல்லை என்று மறுப்பதையும் (சங்கீதம் 14:1), அவரை நம்முடைய தேவனாக ஏற்றுக்கொண்டு ஆராதிக்காமலும் மகிமைப்படுத்தாமலும் இருப்பதையும் இந்தக் கட்டளை தடை செய்கிறது (ரோமர் 1:21; சங்கீதம் 81:10–11). மேலும், தேவனுக்கு மட்டுமே உரிய ஆராதனையையும் மகிமையையும் வேறு யாருக்காவது கொடுப்பதையும் இது கடுமையாகத் தடை செய்கிறது (ரோமர் 1:25–26).

கேள்வி 53. முதலாவது கட்டளையில் உள்ள “என்னைத்தவிர” (before me) என்ற வார்த்தைகள் நமக்கு முக்கியமாக என்ன கற்றுக்கொடுக்கின்றன?

பதில் 53. எல்லாவற்றையும் பார்க்கிற தேவன், வேறு தேவர்களை வழிபடும் பாவத்தைக் கவனித்து மிகவும் கோபப்படுகிறார் என்பதை “என்னைத்தவிர” என்ற வார்த்தைகள் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கின்றன. (யாத்திராகமம் 8:5–32)

கேள்வி 54. இரண்டாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 54. “மேலே வானத்திலும், கீழே பூமியிலும், பூமியின் கீழ்த் தண்ணீரிலும் உள்ள எவற்றின் சாயலாகவும் நீ எந்தச் சிலையையும் உனக்குச் செய்து கொள்ளக்கூடாது. நீ அவைகளை வணங்கவும் கூடாது, சேவிக்கவும் கூடாது. உன் தேவனாகிய கர்த்தராகிய நான் எரிச்சலுள்ள தேவனாக இருக்கிறேன். என்னைப் பகைக்கிறவர்களுடைய பாவத்தை அவர்களுடைய பிள்ளைகளிடத்தில் மூன்றாம் நான்காம் தலைமுறைவரை தண்டிப்பேன். என்னிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கோ ஆயிரம் தலைமுறைவரைக்கும் இரக்கம் செய்வேன்” என்பதே இரண்டாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:4–6)

கேள்வி 55. இரண்டாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 55. தேவன் தம்முடைய வார்த்தையாகிய வேதாகமத்தில் என்னென்ன ஆராதனை முறைகளையும், ஒழுங்குகளையும் கொடுத்திருக்கிறாரோ, அவற்றை முழுமையாகவும் தூய்மையாகவும் ஏற்றுக்கொண்டு, அதன்படி எச்சரிக்கையாக நடக்க வேண்டும் என்று இரண்டாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. (உபாகமம் 32:46; மத்தேயு 23:20; அப்போஸ்தலர் 2:42)

கேள்வி 56. இரண்டாவது கட்டளை எதைத் தடை செய்கிறது?

பதில் 56. தேவனை விக்கிரகங்கள் மூலமாக வழிபடுவதையும், அவருடைய வார்த்தையாகிய வேதாகமத்தில் சொல்லப்படாத வேறு எந்த வழிகளிலும் அவரை ஆராதிப்பதையும் இரண்டாவது கட்டளை தடை செய்கிறது. (யாத்திராகமம் 32:5, 8; உபாகமம் 4:15–19; உபாகமம் 7:31–32)

கேள்வி 57. இரண்டாவது கட்டளையோடு கொடுக்கப்பட்டுள்ள காரணங்கள் என்னென்ன?

பதில் 57. தேவன் நம் மீது முழு அதிகாரம் கொண்டவர் என்பதை உணர்வதும், நாம் அவருக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்பதை அறிவதும், அவர் தமக்குரிய ஆராதனையின் மீது மிகவும் வைராக்கியம் உள்ளவராக இருக்கிறார் என்பதுமே இந்தக் கட்டளையோடு கொடுக்கப்பட்டுள்ள காரணங்களாகும். (சங்கீதம் 45:2–3, 6; சங்கீதம் 45:11; யாத்திராகமம் 34:13–14)

கேள்வி 58. மூன்றாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 58. “உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தை வீணாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது; கர்த்தர் தம்முடைய நாமத்தை வீணாகப் பயன்படுத்துகிறவனைத் தண்டிக்காமல் விடமாட்டார்” என்பதே மூன்றாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:7)

கேள்வி 59. மூன்றாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 59. தேவனுடைய பெயர்கள், பட்டங்கள், பண்புகள், ஆராதனை முறைகள், அவருடைய வார்த்தை மற்றும் அவருடைய செயல்கள் ஆகிய எல்லாவற்றையும் மிகவும் பரிசுத்தமாகவும் பயபக்தியோடும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று மூன்றாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. (உபாகமம் 23:58; மத்தேயு 6:9; சங்கீதம் 68:4; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 15:3–4; மல்கியா 1:11, 14; சங்கீதம் 138:1–2; யோபு 36:24)

கேள்வி 60. மூன்றாவது கட்டளை எதைத் தடை செய்கிறது?

பதில் 60. தேவன் தம்மை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும் எந்தவொரு காரியத்தையும் அவமதிப்பதையோ, மரியாதைக்குறைவாக நடத்துவதையோ அல்லது தவறாகப் பயன்படுத்துவதையோ மூன்றாவது கட்டளை தடை செய்கிறது. (மல்கியா 1:6–7, 12; 2:2; 3:14)

கேள்வி 61. மூன்றாவது கட்டளையோடு கொடுக்கப்பட்டுள்ள காரணம் என்ன?

பதில் 61. இந்தக் கட்டளையை மீறுகிறவர்கள் மனிதர்களின் தண்டனையிலிருந்து ஒருவேளை தப்பித்தாலும், நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தருடைய நீதியான நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து அவர்கள் தப்பிக்க அவர் அனுமதிக்க மாட்டார் என்பதே மூன்றாவது கட்டளையோடு கொடுக்கப்பட்டுள்ள காரணமாகும். (உபாகமம் 28:58–59; 1 சாமுவேல் 2:12, 17, 22, 29; 3:13)

கேள்வி 62. நான்காவது கட்டளை என்ன?

பதில் 62. “ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாக ஆசரிக்க நினைப்பாயாக. ஆறு நாளும் நீ வேலை செய்து, உன் காரியங்களையெல்லாம் நடப்பிப்பாயாக. ஏழாம் நாளோ உன் தேவனாகிய கர்த்தருடைய ஓய்வுநாள்; அதிலே நீயானாலும், உன் குமாரனானாலும், உன் குமாரத்தியானாலும், உன் வேலைக்காரனானாலும், உன் வேலைக்காரியானாலும், உன் மிருகஜீவனானாலும், உன் வாசல்களில் இருக்கிற அந்நியனானாலும் எந்த வேலையும் செய்யக்கூடாது. கர்த்தர் ஆறு நாட்களிலே வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளிலுள்ள எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி, ஏழாம் நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார்; ஆகையால், கர்த்தர் ஓய்வுநாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்தமாக்கினார்” என்பதே நான்காவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:8–11)

கேள்வி 63. நான்காவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 63. ஏழு நாட்களில் ஒரு முழு நாளை தேவனுக்காக ஒதுக்கி, அதை அவருக்குரிய பரிசுத்த ஓய்வுநாளாக நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று நான்காவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. (யாத்திராகமம் 20:8–11; உபாகமம் 5:12–14)

கேள்வி 64. வாரத்தின் ஏழு நாட்களில் எந்த நாளை ஓய்வுநாளாகத் தேவன் ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்?

பதில் 64. கிறிஸ்து மரித்து உயிர்த்தெழுவதற்கு முன்பு, வாரத்தின் ஏழாவது நாளைத் தேவன் ஓய்வுநாளாக ஏற்படுத்தியிருந்தார். ஆனால், கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்ததிலிருந்து, வாரத்தின் முதல் நாளை (ஞாயிற்றுக்கிழமையை) உலகத்தின் முடிவுவரைக்கும் ஆசரிக்க வேண்டிய கிறிஸ்தவ ஓய்வுநாளாக அவர் ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். (சங்கீதம் 118:24; மத்தேயு 28:1; மாற்கு 2:27–28; அப்போஸ்தலர் 20:7; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 1:10)

கேள்வி 65. ஓய்வுநாளை நாம் எப்படிப் பரிசுத்தமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்?

பதில் 65. மற்ற நாட்களில் நாம் செய்வதுபோல உலக வேலைகளையோ, விளையாட்டுகளையோ செய்யாமல் அந்த நாள் முழுவதும் பரிசுத்தமான ஓய்வில் இருக்க வேண்டும். தவிர்க்க முடியாத அவசர உதவிகள் மற்றும் இரக்கத்தின் செயல்களை தவிர, மற்ற நேரம் முழுவதையும் சபையோடு சேர்ந்தும், தனிப்பட்ட முறையிலும் தேவனை ஆராதிப்பதிலேயே செலவிட வேண்டும். இப்படித்தான் ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். (யாத்திராகமம் 20:8, 10; நெகேமியா 13:15–22; லூக்கா 4:16; மத்தேயு 12:1–13)

கேள்வி 66. நான்காவது கட்டளை எதைத் தடை செய்கிறது?

பதில் 66. நாம் ஓய்வுநாளில் செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் செய்யாமல் இருப்பதையோ அல்லது கவனக்குறைவாகச் செய்வதையோ நான்காவது கட்டளை தடை செய்கிறது. மேலும், அந்த நாளைச் சோம்பேறித்தனமாகக் கழிப்பதையோ, பாவமான காரியங்களைச் செய்வதையோ, அல்லது உலக வேலைகள் மற்றும் விளையாட்டுகளைப் பற்றிய தேவையற்ற எண்ணங்கள், பேச்சுகள், செயல்களில் ஈடுபட்டு அந்த நாளை வீணாக்குவதையோ இது தடை செய்கிறது. (எசேக்கியேல் 22:26; ஆமோஸ் 8:5; மல்கியா 1:13; அப்போஸ்தலர் 20:7, 9; எசேக்கியேல் 23:38; ஏசாயா 58:13; எரேமியா 17:24-27)

கேள்வி 67. நான்காவது கட்டளையோடு கொடுக்கப்பட்டுள்ள காரணங்கள் என்னென்ன?

பதில் 67. வாரத்தின் ஆறு நாட்களை நம்முடைய சொந்த வேலைகளுக்காக தேவன் நமக்குக் கொடுத்திருக்கிறார் என்பது முதல் காரணம். ஏழாவது நாளை அவர் தமக்கே உரிய சிறப்பான நாளாக உரிமை கொண்டாடுகிறார் என்பது இரண்டாவது காரணம். அவரே ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து ஏழாம் நாளில் ஓய்ந்திருந்து நமக்கு ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாக இருந்தார் என்பது மூன்றாவது காரணம். மேலும், அவர் அந்த ஓய்வுநாளை ஆசீர்வதித்திருக்கிறார் என்பது நான்காவது காரணம். (யாத்திராகமம் 20:9, 11)

கேள்வி 68. ஐந்தாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 68. “உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்குக் கொடுக்கிற தேசத்தில் உன் நாட்கள் நீடித்திருப்பதற்கு, உன் தகப்பனையும் உன் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக” என்பதே ஐந்தாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:12)

கேள்வி 69. ஐந்தாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 69. நம்மைவிட வயதிலும் அதிகாரத்திலும் பெரியவர்கள், சிறியவர்கள், மற்றும் நமக்குச் சமமானவர்கள் ஆகிய ஒவ்வொருவருக்கும் நாம் கொடுக்க வேண்டிய மரியாதையைக் கொடுக்க வேண்டும் என்றும், அவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் சரியாகச் செய்ய வேண்டும் என்றும் ஐந்தாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. (யாத்திராகமம் 20:12; 1 பேதுரு 2:17; ரோமர் 12:10)

கேள்வி 70. ஐந்தாவது கட்டளை எதைத் தடை செய்கிறது?

பதில் 70. மற்றவர்களுக்கு, அதாவது நம்மைவிடப் பெரியவர்கள், சிறியவர்கள் மற்றும் சமமானவர்களுக்கு நாம் கொடுக்க வேண்டிய மரியாதையையும், செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும் செய்யாமல் இருப்பதையும்; அல்லது அவர்களுக்கு விரோதமாக எந்தவொரு காரியத்தைச் செய்வதையும் ஐந்தாவது கட்டளை தடை செய்கிறது. (எசேக்கியேல் 34:24; மத்தேயு 15:4–6; ரோமர் 13:8)

கேள்வி 71. ஆறாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 71. “கொலை செய்யாதிருப்பாயாக” என்பதே ஆறாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:13)

கேள்வி 72. ஆறாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 72. நம்முடைய உயிரையும், மற்றவர்களுடைய உயிரையும் பாதுகாக்கத் தேவையான எல்லாச் சரியான முயற்சிகளையும் நாம் எடுக்க வேண்டும் என்று ஆறாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. (எபேசியர் 5:28–29; 1 இராஜாக்கள் 18:4)

கேள்வி 73. ஆறாவது கட்டளை எதைத் தடை செய்கிறது?

பதில் 73. நம்முடைய உயிரையோ அல்லது மற்றவர்களுடைய உயிரையோ அநியாயமாக எடுப்பதையும் (அழிப்பதையும்), மற்றும் கொலை செய்வதற்குத் தூண்டும்படியான எல்லாச் செயல்களையும் ஆறாவது கட்டளை கடுமையாகத் தடை செய்கிறது. (ஆதியாகமம் 9:6; அப்போஸ்தலர் 26:28)

கேள்வி 74. ஏழாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 74. “விபசாரம் செய்யாதிருப்பாயாக” என்பதே ஏழாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:14)

கேள்வி 75. ஏழாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 75. நாமும் மற்றவர்களும் நம்முடைய எண்ணங்களிலும், பேச்சிலும், நடக்கையிலும் மிகவும் தூய்மையாக (பரிசுத்தமாக) இருக்க வேண்டும் என்று ஏழாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. (1 கொரிந்தியர் 7:2–3, 5, 34, 36; கொலோசெயர் 4:6; 1 பேதுரு 3:2)

கேள்வி 76. எட்டாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 76. “களவு செய்யாதிருப்பாயாக” (திருடாதிருப்பாயாக) என்பதே எட்டாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:15)

கேள்வி 77. எட்டாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 77. நாமும் மற்றவர்களும் நியாயமான வழியில் சம்பாதிக்கவும், நம்முடைய செல்வத்தையும் உடைமைகளையும் நேர்மையான முறையில் பெருக்கிக் கொள்ளவும் எட்டாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. (ஆதியாகமம் 30:30; 47:14, 20; யாத்திராகமம் 23:4–5; லேவியராகமம் 25:35; உபாகமம் 22:1–5; 1 தீமோத்தேயு 5:8)

கேள்வி 78. எட்டாவது கட்டளை எதைத் தடை செய்கிறது?

பதில் 78. நம்முடைய செல்வத்திற்கோ அல்லது மற்றவர்களுடைய செல்வத்திற்கும் உடைமைகளுக்கோ அநியாயமாகக் கேடு விளைவிக்கும் அல்லது தடையாக இருக்கும் எந்தவொரு செயலையும் எட்டாவது கட்டளை தடை செய்கிறது. (நீதிமொழிகள் 21:17; 23:20–21; 28:19; எபேசியர் 4:28)

கேள்வி 79. ஒன்பதாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 79. “உன் பிறனுக்கு (மற்றவர்களுக்கு) விரோதமாகப் பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக” என்பதே ஒன்பதாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:16)

கேள்வி 80. ஒன்பதாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 80. மனிதர்களுக்கு இடையே எப்பொழுதும் உண்மையைப் பேசவும் அதைக் காத்துக்கொள்ளவும் ஒன்பதாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது (சகரியா 8:16). குறிப்பாக, சாட்சி சொல்லும்போது உண்மையையே பேசி, மற்றவர்களுடைய நல்ல பெயரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று இது எதிர்பார்க்கிறது. (3 யோவான் 12; நீதிமொழிகள் 14:5, 25)

கேள்வி 81. பத்தாவது கட்டளை என்ன?

பதில் 81. “உன் பிறனுடைய (மற்றவனுடைய) வீட்டை இச்சியாதிருப்பாயாக; உன் பிறனுடைய மனைவியையும், அவனுடைய வேலைக்காரனையும், அவனுடைய வேலைக்காரியையும், அவனுடைய எருதையும், அவனுடைய கழுதையையும், பின்னும் உன் பிறனுக்குள்ள யாதொன்றையும் இச்சியாதிருப்பாயாக” என்பதே பத்தாவது கட்டளையாகும். (யாத்திராகமம் 20:17)

கேள்வி 82. பத்தாவது கட்டளை நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறது?

பதில் 82. தேவன் நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் நிலையில் நாம் முழு மனநிறைவோடு இருக்க வேண்டும் என்று பத்தாவது கட்டளை எதிர்பார்க்கிறது. மேலும், மற்றவர்களிடமும், அவர்களுக்குச் சொந்தமான எல்லாவற்றின் மீதும் நாம் சரியான மற்றும் அன்பான மனப்பான்மை கொண்டிருக்க வேண்டும் என்றும் இது எதிர்பார்க்கிறது. (எபிரெயர் 13:5; 1 தீமோத்தேயு 6:6; யோபு 31:29; ரோமர் 7:15; 1 தீமோத்தேயு 1:5; 1 கொரிந்தியர் 13:4, 7)

கேள்வி 83. பத்தாவது கட்டளை எதைத் தடை செய்கிறது?

பதில் 83. நம்முடைய சொந்த நிலையில் மனநிறைவு இல்லாமல் இருப்பதையும் (1 இராஜாக்கள் 21:4; எஸ்தர் 5:13; 1 கொரிந்தியர் 10:10), மற்றவர்களுக்குக் கிடைக்கும் நன்மைகளைக் கண்டு பொறாமைப்படுவதையும் அல்லது துக்கப்படுவதையும் (கலாத்தியர் 5:26; யாக்கோபு 3:14, 16), மற்றவர்களுக்குச் சொந்தமான எந்தவொரு பொருளின் மீதும் அளவுக்கு மீறிய ஆசை வைப்பதையும் பத்தாவது கட்டளை தடை செய்கிறது. (உபாகமம் 5:21; ரோமர் 7:7–8; 13:9)

கேள்வி 84. எந்த மனிதனாவது தேவனுடைய கட்டளைகளை முழுமையாகக் கடைப்பிடிக்க முடியுமா?

பதில் 84. ஆதாமின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, எந்தவொரு சாதாரண மனிதனாலும் தேவனுடைய கட்டளைகளை இந்த வாழ்க்கையில் முழுமையாகக் கடைப்பிடிக்க முடியாது (பிரசங்கி 7:20; கலாத்தியர் 5:17; 1 யோவான் 1:8, 10). ஒவ்வொரு நாளும் எண்ணத்திலோ, பேச்சிலோ அல்லது செயலிலோ மனிதர்கள் அந்தப் பிரமாணங்களை மீறிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். (ஆதியாகமம் 4:5; 7:21; ரோமர் 3:9–21; யாக்கோபு 3:2–13)

கேள்வி 85. நியாயப்பிரமாணத்தை மீறிச் செய்யப்படும் எல்லாப் பாவங்களும் ஒரே அளவான கொடிய தன்மையைக் கொண்டவையா?

பதில் 85. இல்லை; சில பாவங்கள் அவற்றின் தன்மையினாலும், அவை செய்யப்படும் சூழ்நிலைகளினாலும், தேவனுடைய பார்வையில் மற்ற பாவங்களைவிட அதிகக் கொடியவையாக இருக்கின்றன. (சங்கீதம் 78:17, 32, 56; எசேக்கியேல் 8:6, 13, 15; 1 யோவான் 5:16)

கேள்வி 86. ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும் கிடைக்கும் நியாயமான தண்டனை என்ன?

பதில் 86. ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும், இந்த உலக வாழ்விலும் இனிவரப்போகிற வாழ்விலும் தேவனுடைய கோபமும் சாபமும் கிடைப்பதே நியாயமான தண்டனையாகும். (புலம்பல் 3:39; மத்தேயு 25:41; ரோமர் 6:23; எபேசியர் 5:6; கலாத்தியர் 3:10)

கேள்வி 87. பாவத்தினால் நமக்கு வர வேண்டிய தேவனுடைய கோபத்திலிருந்தும் சாபத்திலிருந்தும் நாம் தப்பிக்க, தேவன் நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறார்?

பதில் 87. பாவத்தினால் நமக்கு வர வேண்டிய தேவனுடைய கோபத்திலிருந்தும் சாபத்திலிருந்தும் நாம் தப்பிக்க வேண்டுமானால், நாம் இயேசு கிறிஸ்துவின் மேல் விசுவாசம் வைக்க வேண்டும்; ஜீவனுக்கு ஏதுவான மனந்திரும்புதலைப் பெற வேண்டும் (அப்போஸ்தலர் 20:21). அத்துடன், கிறிஸ்து தம்முடைய மீட்பின் பலன்களை நமக்குக் கொடுக்கப் பயன்படுத்தும் அனைத்து வெளிப்படையான வழிகளையும் நாம் கவனமாகவும் கருத்தாகவும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று தேவன் எதிர்பார்க்கிறார். (நீதிமொழிகள் 2:1–6, 8:33–36; ஏசாயா 55:2–3)

கேள்வி 88. இயேசு கிறிஸ்துவின் மேல் வைக்கும் விசுவாசம் என்றால் என்ன?

பதில் 88. இயேசு கிறிஸ்துவின் மேல் வைக்கும் விசுவாசம் என்பது, நம்மை இரட்சிக்கும் தேவ கிருபையாகும் (எபிரெயர் 10:39). நற்செய்தியில் (சுவிசேஷத்தில்) நமக்குக் கொடுக்கப்படும் இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டு, நம்முடைய இரட்சிப்பிற்காக அவரை மட்டுமே முழுமையாக நம்பிச் சார்ந்திருப்பதே இந்த விசுவாசம் ஆகும். (ஏசாயா 26:3–4; யோவான் 1:12; கலாத்தியர் 2:16; பிலிப்பியர் 3:9)

கேள்வி 89. ஜீவனுக்கு ஏதுவான மனந்திரும்புதல் (Repentance unto life) என்றால் என்ன?

பதில் 89. ஜீவனுக்கு ஏதுவான மனந்திரும்புதலும் நம்மை இரட்சிக்கும் தேவ கிருபையே ஆகும் (அப்போஸ்தலர் 11:28). இதன் மூலம், ஒரு பாவி தன் பாவத்தின் உண்மையான கொடிய நிலையை உணருகிறான் (அப்போஸ்தலர் 2:37–38); கிறிஸ்துவுக்குள் தேவன் காட்டும் இரக்கத்தைப் புரிந்துகொள்கிறான் (யோவேல் 2:12; எரேமியா 3:22). இதனால் தன் பாவங்களுக்காகத் துக்கப்பட்டு, அவற்றை வெறுத்து, பாவத்தை விட்டுவிட்டுத் தேவனிடம் திரும்புகிறான் (எரேமியா 31:18–19; எசேக்கியேல் 36:31). இனி தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து புதிய வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்ற முழு நோக்கத்தோடும் முயற்சியோடும் வாழ்கிறான். (ஏசாயா 1:16–17; 2 கொரிந்தியர் 7:11)

கேள்வி 90. கிறிஸ்து தம்முடைய மீட்பின் பலன்களை நமக்குக் கொடுக்கப் பயன்படுத்தும் வெளிப்படையான வழிகள் என்னென்ன?

பதில் 90. கிறிஸ்து தம்முடைய மீட்பின் பலன்களை நமக்குக் கொடுக்கப் பயன்படுத்தும் வெளிப்படையான, சாதாரண வழிகள் அவர் ஏற்படுத்திய நியமங்களே ஆகும். குறிப்பாக தேவனுடைய வார்த்தை, ஞானஸ்நானம், கர்த்தருடைய பந்தி, மற்றும் ஜெபம் ஆகியவையே அந்த வழிகளாகும். தேவன் தெரிந்துகொண்ட மக்கள் இரட்சிக்கப்படுவதற்கு, இந்த வழிகள் அனைத்தையும் தேவன் வல்லமையாகச் செயல்படுத்துகிறார். (மத்தேயு 28:19–20; அப்போஸ்தலர் 2:42, 46–47)

கேள்வி 91. தேவனுடைய வார்த்தை இரட்சிப்புக்கு எப்படி வல்லமையானதாக (effectual) மாறுகிறது?

பதில் 91. தேவனுடைய வார்த்தையை வாசிப்பதையும், முக்கியமாக அதைப் பிரசங்கிப்பதையும் பரிசுத்த ஆவியானவர் வல்லமையுள்ளதாக மாற்றுகிறார். இதன் மூலம் அவர் பாவிகளின் பாவத்தை உணர்த்தி, அவர்களை மனந்திரும்பச் செய்கிறார். மேலும், அவர்கள் விசுவாசத்தின் மூலம் இரட்சிப்பைப் பெற்றுக்கொள்ளும்படி, அவர்களைப் பரிசுத்தத்திலும் ஆறுதலிலும் கட்டி எழுப்புகிறார். (சங்கீதம் 19:8; நெகேமியா 8:8; அப்போஸ்தலர் 20:32; 26:18; ரோமர் 1:16, 10:13–17; 15:4; 1 கொரிந்தியர் 14:24–25; 1 தீமோத்தேயு 3:15–16)

கேள்வி 92. தேவனுடைய வார்த்தை இரட்சிப்புக்கு வல்லமையானதாக மாற வேண்டுமானால், அதை நாம் எப்படி வாசிக்கவும் கேட்கவும் வேண்டும்?

பதில் 92. தேவனுடைய வார்த்தை இரட்சிப்புக்கு வல்லமையானதாக மாற வேண்டுமானால், நாம் அதை மிகுந்த கவனத்தோடும் (நீதிமொழிகள் 8:34), ஆயத்தத்தோடும் (1 பேதுரு 2:1–2), ஜெபத்தோடும் (சங்கீதம் 119:18) வாசித்துக் கேட்க வேண்டும். அதை விசுவாசத்தோடும் அன்போடும் ஏற்றுக்கொண்டு (எபிரெயர் 4:2; 2 தெசலோனிக்கேயர் 2:10), நம் இருதயங்களில் பதிய வைத்து (சங்கீதம் 119:11), அதன்படி நம்முடைய வாழ்க்கையில் நடக்க வேண்டும் (லூக்கா 8:15; யாக்கோபு 1:25).

கேள்வி 93. ஞானஸ்நானமும் கர்த்தருடைய பந்தியும் எப்படி இரட்சிப்புக்குரிய வல்லமையான வழிகளாக மாறுகின்றன?

பதில் 93. ஞானஸ்நானத்திற்கும் கர்த்தருடைய பந்திக்கும் அவற்றிற்குள்ளாகவே எந்த வல்லமையும் இல்லை; அதைக் கொடுக்கிற போதகரிடமும் எந்த வல்லமையும் இல்லை. ஆனால், கிறிஸ்து கொடுக்கும் ஆசீர்வாதத்தினாலும் (மத்தேயு 3:11; 1 கொரிந்தியர் 3:6–7; 1 பேதுரு 3:21), அவற்றை விசுவாசத்தோடு பெற்றுக்கொள்பவர்களுக்குள் பரிசுத்த ஆவியானவர் செயல்படுவதாலும் மட்டுமே அவை வல்லமையான வழிகளாக மாறுகின்றன. (மத்தேயு 28:19; 1 கொரிந்தியர் 12:3)

கேள்வி 94. ஞானஸ்நானம் என்றால் என்ன?

பதில் 94. ஞானஸ்நானம் என்பது இயேசு கிறிஸ்து ஏற்படுத்திய புதிய ஏற்பாட்டின் ஒரு நியமமாகும். ஞானஸ்நானம் எடுப்பவர் கிறிஸ்துவின் மரணத்திலும், அடக்கத்திலும், உயிர்த்தெழுதலிலும் அவரோடு இணைக்கப்படுகிறார் என்பதற்கும் (ரோமர் 6:3–5; கொலோசெயர் 2:12; கலாத்தியர் 3:27); பாவமன்னிப்பைப் பெற்றிருக்கிறார் என்பதற்கும் (மாற்கு 1:4; அப்போஸ்தலர் 2:38; 22:16); இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாகப் புதிய வாழ்க்கை வாழ்வதற்காகத் தன்னை தேவனுக்கு ஒப்புக்கொடுத்திருக்கிறார் என்பதற்கும் (ரோமர் 6:3–4) இது ஒரு அடையாளமாக இருக்கிறது.

கேள்வி 95. ஞானஸ்நானம் யாருக்குக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்?

பதில் 95. தேவனிடம் மனந்திரும்புதலையும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மேல் உள்ள விசுவாசத்தையும் கீழ்ப்படிதலையும் யார் வெளிப்படையாக அறிக்கையிடுகிறார்களோ, அவர்களுக்கு மட்டுமே ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; வேறு யாருக்கும் கொடுக்கக்கூடாது. (மத்தேயு 3:6; 28:19; மாற்கு 16:16; அப்போஸ்தலர் 2:37–38; 8:36–38)

கேள்வி 96. விசுவாசிகளாகிய பெற்றோரின் குழந்தைகளுக்கு (கைக்குழந்தைகளுக்கு) ஞானஸ்நானம் கொடுக்கலாமா?

பதில் 96. விசுவாசிகளாகிய பெற்றோரின் குழந்தைகளுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கக்கூடாது. ஏனென்றால், குழந்தைகளுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுப்பதைக் குறித்துப் பரிசுத்த வேதாகமத்தில் எந்தக் கட்டளையோ, முன்மாதிரியோ அல்லது அதற்கான சரியான ஆதாரமோ இல்லை.

கேள்வி 97. ஞானஸ்நானம் சரியான முறையில் எப்படிக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்?

பதில் 97. ஞானஸ்நானம் எடுப்பவரின் உடல் முழுவதையும் தண்ணீரில் மூழ்கச் செய்து, பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவரின் நாமத்தினால் கொடுப்பதே சரியான முறையாகும். கிறிஸ்து ஏற்படுத்தியபடியும், அப்போஸ்தலர்களின் வழக்கப்படியும் இப்படித்தான் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப்பட வேண்டும் (மத்தேயு 3:16; 28:19–20; யோவான் 3:23; அப்போஸ்தலர் 8:38; ரோமர் 6:4; கொலோசெயர் 2:12). மனிதர்களின் பாரம்பரியத்தின்படி, தண்ணீரைத் தெளிப்பதாலோ, ஊற்றுவதாலோ அல்லது உடலின் ஒரு பகுதியை மட்டும் நனைப்பதாலோ ஞானஸ்நானம் கொடுக்கக்கூடாது.

கேள்வி 98. சரியான முறையில் ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்களின் கடமை என்ன?

பதில் 98. ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் தங்களை இயேசு கிறிஸ்துவின் ஒழுங்கான ஒரு சபையோடு இணைத்துக்கொள்ள வேண்டும். கர்த்தருடைய எல்லாக் கட்டளைகளின்படியும் நியமங்களின்படியும் குற்றமற்றவர்களாக நடப்பதே அவர்களுடைய கடமையாகும். (லூக்கா 1:6; அப்போஸ்தலர் 2:41–42; 5:13–14; 9:26; 1 பேதுரு 2:5)

கேள்வி 99. கர்த்தருடைய பந்தி என்றால் என்ன?

பதில் 99. கர்த்தருடைய பந்தி என்பது இயேசு கிறிஸ்து ஏற்படுத்திய புதிய ஏற்பாட்டின் ஒரு நியமமாகும். அவர் கட்டளையிட்டபடியே அப்பத்தையும் திராட்சரசத்தையும் பகிர்ந்தளித்து, பெற்றுக்கொள்வதன் மூலம் அவருடைய மரணம் அறிவிக்கப்படுகிறது. இதில் தகுதியோடு பங்குகொள்பவர்கள், மாம்சப்படியோ சரீரப்பிரகாரமாகவோ அல்ல, விசுவாசத்தின் மூலமாக அவருடைய சரீரத்திலும் இரத்தத்திலும் பங்குள்ளவர்களாகிறார்கள். இதன் மூலம் அவருடைய மீட்பின் பலன்கள் எல்லாவற்றையும் பெற்று, ஆவிக்குரிய போஷிப்பை அடைந்து, அவர்கள் கிருபையில் வளருகிறார்கள். (மத்தேயு 26:26–28; 1 கொரிந்தியர் 10:16; 11:23–26)

கேள்வி 100. கர்த்தருடைய பந்தியில் பங்குகொள்ளத் தகுதியானவர்கள் யார்?

பதில் 100. இயேசு கிறிஸ்துவின் மேல் உள்ள தங்கள் சொந்த விசுவாசத்தையும், பாவங்களிலிருந்து தாங்கள் மனந்திரும்பியதையும் அறிக்கையிட்டு ஞானஸ்நானம் பெற்றவர்கள் மட்டுமே இதில் பங்குகொள்ளத் தகுதியானவர்கள். (அப்போஸ்தலர் 2:41–42)

கேள்வி 101. கர்த்தருடைய பந்தியில் தகுதியோடு பங்குகொள்வதற்கு என்ன தேவை?

பதில் 101. கர்த்தருடைய பந்தியில் தகுதியோடு பங்குகொள்ள விரும்புகிறவர்கள், முதலில் தங்களை ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். கர்த்தருடைய சரீரத்தை நிதானித்து அறியும் அறிவு தங்களுக்கு இருக்கிறதா என்றும் (1 கொரிந்தியர் 11:28–29), விசுவாசத்தினால் கிறிஸ்துவிலிருந்து போஷிப்பைப் பெற்றுக்கொள்கிறோமா என்றும் (2 கொரிந்தியர் 13:5) தங்களைச் சோதித்தறிய வேண்டும். மேலும், உண்மையான மனந்திரும்புதல் (1 கொரிந்தியர் 11:31), அன்பு (1 கொரிந்தியர் 10:16–17), மற்றும் புதிய கீழ்ப்படிதல் (1 கொரிந்தியர் 5:7–8) தங்களிடம் இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும். தகுதியில்லாமல் இதில் பங்குகொண்டால், அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே நியாயத்தீர்ப்பை வரவழைத்துக்கொள்வார்கள். (1 கொரிந்தியர் 11:28–29)

கேள்வி 102. ஜெபம் என்றால் என்ன?

பதில் 102. ஜெபம் என்பது, நம்முடைய விருப்பங்களைத் தேவனிடம் ஏறெடுப்பதாகும் (சங்கீதம் 62:8). இதை நாம் பரிசுத்த ஆவியானவரின் உதவியோடும் (ரோமர் 8:26), தேவனுடைய சித்தத்தின்படியும் (1 யோவான் 5:14; ரோமர் 8:27), கிறிஸ்துவின் நாமத்தினாலும் (யோவான் 16:23) செய்ய வேண்டும். மேலும், நாம் விசுவாசத்தோடும் (மத்தேயு 21:22; யாக்கோபு 1:6), நம்முடைய பாவங்களை அறிக்கையிட்டும் (சங்கீதம் 32:5–6; தானியேல் 9:4), அவருடைய இரக்கங்களுக்காக நன்றி செலுத்தியும் ஜெபிக்க வேண்டும். (பிலிப்பியர் 4:6)

கேள்வி 103. நாம் எப்படி ஜெபிக்க வேண்டும் என்று வழிகாட்டத் தேவன் கொடுத்திருக்கும் விதிமுறை என்ன?

பதில் 103. தேவனுடைய வார்த்தையாகிய வேதாகமம் முழுவதும் நாம் எப்படி ஜெபிக்க வேண்டும் என்று வழிகாட்டுகிறது (1 யோவான் 5:14). ஆனால், கிறிஸ்து தம்முடைய சீஷர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ‘கர்த்தருடைய ஜெபமே’ ஜெபத்திற்கான சிறப்பான வழிகாட்டியாக இருக்கிறது. (மத்தேயு 6:9–13; லூக்கா 11:2–4)

கேள்வி 104. கர்த்தருடைய ஜெபத்தின் முன்னுரை (ஆரம்ப வார்த்தைகள்) நமக்கு என்ன கற்றுக்கொடுக்கிறது?

பதில் 104. “பரமண்டலங்களிலிருக்கிற எங்கள் பிதாவே” (மத்தேயு 6:9) என்ற கர்த்தருடைய ஜெபத்தின் முன்னுரை, ஒரு பிள்ளை தன் அப்பாவிடம் செல்வது போல, நாமும் பரிசுத்த பயபக்தியோடும் முழு நம்பிக்கையோடும் தேவனிடம் செல்ல வேண்டும் என்று கற்றுக்கொடுக்கிறது; ஏனென்றால், அவர் நமக்கு உதவ வல்லமையுள்ளவராகவும், எப்போதும் தயாராகவும் இருக்கிறார் (லூக்கா 11:13; ரோமர் 8:15). மேலும், நாம் மற்றவர்களோடு சேர்ந்தும், மற்றவர்களுக்காகவும் ஜெபிக்க வேண்டும் என்றும் இது கற்றுக்கொடுக்கிறது. (அப்போஸ்தலர் 12:5; 1 தீமோத்தேயு 2:1–2)

கேள்வி 105. கர்த்தருடைய ஜெபத்தின் முதலாவது விண்ணப்பத்தில் நாம் எதற்காக ஜெபிக்கிறோம்?

பதில் 105. “உம்முடைய நாமம் பரிசுத்தப்படுவதாக” (மத்தேயு 6:9) என்ற முதலாவது விண்ணப்பத்தில், தேவன் தம்மை வெளிப்படுத்தியிருக்கிற எல்லா காரியங்களிலும் நாமும் மற்றவர்களும் அவரை மகிமைப்படுத்த அவர் நமக்கு உதவ வேண்டும் என்று ஜெபிக்கிறோம் (சங்கீதம் 67:2–3). மேலும், உலகத்தில் நடக்கும் எல்லாவற்றையும் அவர் தம்முடைய சொந்த மகிமைக்காகவே நிறைவேற்ற வேண்டும் என்றும் ஜெபிக்கிறோம். (சங்கீதம் 83; ரோமர் 11:36)

கேள்வி 106. கர்த்தருடைய ஜெபத்தின் இரண்டாவது விண்ணப்பத்தில் நாம் எதற்காக ஜெபிக்கிறோம்?

பதில் 106. “உம்முடைய ராஜ்யம் வருவதாக” (மத்தேயு 6:10) என்ற இரண்டாவது விண்ணப்பத்தில், சாத்தானின் ராஜ்யம் அழிக்கப்பட வேண்டும் என்று ஜெபிக்கிறோம் (சங்கீதம் 68:1, 18). மேலும் தேவனுடைய கிருபையின் ராஜ்யம் வளர வேண்டும் என்றும் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12:10–11), நாமும் மற்றவர்களும் அந்த ராஜ்யத்திற்குள் கொண்டுவரப்பட்டு அதில் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்றும் (யோவான் 17:19–20; ரோமர் 10:1; 2 தெசலோனிக்கேயர் 3:1), தேவ மகிமையின் ராஜ்யம் சீக்கிரமாக வர வேண்டும் என்றும் ஜெபிக்கிறோம் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22:10).

கேள்வி 107.

மூன்றாவது விண்ணப்பத்தில் நாம் எதற்காக ஜெபிக்கிறோம்? பதில் 107. “உம்முடைய சித்தம் பரமண்டலத்திலே செய்யப்படுவதுபோல பூமியிலேயும் செய்யப்படுவதாக” (மத்தேயு 6:10) என்ற மூன்றாவது விண்ணப்பத்தில், பரலோகத்தில் தேவதூதர்கள் சந்தோஷமாகச் செய்வதுபோல (சங்கீதம் 103:20–21), நாமும் எல்லாக் காரியங்களிலும் தேவனுடைய சித்தத்தை அறிந்து, அதற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்கத் தேவன் தமது கிருபையினால் நமக்கு விருப்பத்தையும் பெலனையும் தர வேண்டும் என்று ஜெபிக்கிறோம். (2 சாமுவேல் 15:25; யோபு 1:21; சங்கீதம் 67; 119:36)

கேள்வி 108. நான்காவது விண்ணப்பத்தில் நாம் எதற்காக ஜெபிக்கிறோம்?

பதில் 108. “எங்களுக்கு வேண்டிய ஆகாரத்தை இன்று எங்களுக்குத் தாரும்” (மத்தேயு 6:11) என்ற நான்காவது விண்ணப்பத்தில், இந்த வாழ்க்கைக்குத் தேவையான நல்ல காரியங்களை நாம் தேவனுடைய இலவசமான பரிசாகப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், அவர் கொடுக்கும் அந்த ஆசீர்வாதங்களை நாம் நன்றியோடு அனுபவிக்க வேண்டும் என்றும் ஜெபிக்கிறோம். (ஆதியாகமம் 28:20; நீதிமொழிகள் 30:8; 1 தீமோத்தேயு 4:4–5)

கேள்வி 109. ஐந்தாவது விண்ணப்பத்தில் நாம் எதற்காக ஜெபிக்கிறோம்?

பதில் 109. “எங்கள் கடனாளிகளுக்கு நாங்கள் மன்னிக்கிறதுபோல எங்கள் கடன்களை எங்களுக்கு மன்னியும்” (மத்தேயு 6:12) என்ற ஐந்தாவது விண்ணப்பத்தில், இயேசு கிறிஸ்துவுக்காகத் தேவன் நம்முடைய பாவங்கள் எல்லாவற்றையும் இலவசமாக மன்னிக்க வேண்டும் என்று ஜெபிக்கிறோம் (சங்கீதம் 51:1–2, 7, 9; தானியேல் 9:17–19). தேவனுடைய கிருபையினால் நாமும் மற்றவர்களை முழு இருதயத்தோடு மன்னிக்கப் பழகியிருப்பதால், இந்தப் பாவமன்னிப்பைக் கேட்பதற்கு நமக்கு அதிக தைரியம் கிடைக்கிறது. (மத்தேயு 18:35; லூக்கா 11:4)

கேள்வி 110. ஆறாவது விண்ணப்பத்தில் நாம் எதற்காக ஜெபிக்கிறோம்?

பதில் 110. “எங்களைச் சோதனைக்குட்படப்பண்ணாமல், தீமையினின்று எங்களை இரட்சித்துக்கொள்ளும்” (மத்தேயு 6:13) என்ற ஆறாவது விண்ணப்பத்தில், நாம் பாவம் செய்யும்படியான சோதனைகளில் விழாமல் தேவன் நம்மைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் (மத்தேயு 26:41), ஒருவேளை நாம் சோதிக்கப்படும்போது அவர் நமக்கு உதவி செய்து அதிலிருந்து நம்மை விடுவிக்க வேண்டும் என்றும் ஜெபிக்கிறோம். (2 கொரிந்தியர் 12:8)

கேள்வி 111. கர்த்தருடைய ஜெபத்தின் முடிவுரை நமக்கு என்ன கற்றுக்கொடுக்கிறது?

பதில் 111. “ராஜ்யமும், வல்லமையும், மகிமையும் என்றென்றைக்கும் உம்முடையவைகளே, ஆமென்” (மத்தேயு 6:13) என்பதே கர்த்தருடைய ஜெபத்தின் முடிவுரையாகும். ஜெபத்தில் நாம் தேவனிடம் மட்டுமே முழு நம்பிக்கையோடு செல்ல வேண்டும் என்றும் (தானியேல் 9:4, 7–9, 16–19), ராஜ்யமும் வல்லமையும் மகிமையும் அவருக்கே உரியது என்று சொல்லி, அவரைத் துதிக்க வேண்டும் என்றும் இது நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது (1 நாளாகமம் 29:10-13). தேவன் நம்முடைய ஜெபத்தைக் கேட்பார் என்ற நம்முடைய விருப்பத்தையும் உறுதியான நம்பிக்கையையும் வெளிப்படுத்தவே, முடிவில் நாம் “ஆமென்” என்று சொல்கிறோம். (1 கொரிந்தியர் 4:16; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 22:20–21)