“நீங்கள் ஒரு நல்ல மனிதரா?” என்று இன்று வீதியில் செல்லும் யாரிடமாவது கேட்டால், உடனே வரும் பதில்: “ஆமாம், நான் யாரையும் கொலை செய்யவில்லை, திருடவில்லை, என்னால் முடிந்த உதவிகளை மற்றவர்களுக்குச் செய்கிறேன். நான் நிச்சயமாக ஒரு நல்லவன்தான்.”
உலகம் எப்பொழுதுமே மனிதனை அவனது வெளித்தோற்றத்தை வைத்தும், மற்ற மனிதர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்துமே எடைபோடுகிறது. ஆனால் வேதாகமம், மனிதனைத் தேவனுடைய பரிபூரண பரிசுத்தத்தோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறது. கிருபையின் உபதேசம் மனிதனின் சுபாவத்தைக் குறித்து வேதாகமம் என்ன சொல்கிறதோ, அதை எவ்வித சமரசமுமின்றிப் போதிக்கிறது.
இதுவே வேதாகமம் நமக்குத் தெளிவாகப் போதிக்கும் மெய்யான சத்தியமாகும். மேலும், கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் ஒவ்வொரு நாளும் நமது சொந்த வாழ்க்கையிலேயே இந்தப் பாவ சுபாவத்தின் போராட்டத்தை அனுபவபூர்வமாக உணருகிறோம். இந்தப் போராட்டம் இல்லை என நாம் யாரும் சொல்ல முடியாது. “பாவம் மனித குலத்தை முழுமையாகப் பாதிக்கவில்லை; மனிதனுக்குள் இன்னும் கொஞ்சம் நன்மை மீதமிருக்கிறது” என்று கூறும் அர்மீனியர்களைப் (Arminians) போல நாம் இந்த உபதேசத்தை எளிதாகக் கடந்து சென்றுவிட முடியாது. ஆதாமின் வீழ்ச்சியால் வந்த பாவம், ஒவ்வொரு மனிதனையும் முற்றிலுமாகப் பாதித்துள்ளது என்பது நாம் நேருக்கு நேர் சந்திக்க வேண்டிய மறுக்க முடியாத உண்மையாகும்.
- மனிதனின் முழுமையான சீர்கேடு:நாம் “கெட்டவர்கள்” என்று வேதம் கூறும்போது, மனிதன் ஒவ்வொரு நொடியும் ஒரு கொடூரமான குற்றவாளியைப் போல நடந்துகொள்வான் என்பது அதன் அர்த்தமல்ல. மாறாக, நமது சுபாவத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியும் பாவத்தால் கறைபட்டுள்ளது என்பதே இதன் அர்த்தம். இதுவே சீர்திருத்த உபதேசத்தில் “முழுமையான சீர்கேடு” (Total Depravity) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
மிகவும் சுத்தமான குடிநீர் உள்ள ஒரு குவளையைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். அதில் ஒரே ஒரு சொட்டு கொடிய விஷத்தைக் கலக்கிறோம். இப்போது அந்தக் குவளையில் பெரும்பாலும் தண்ணீர்தான் உள்ளது என்றாலும், அதைக் குடிப்பது பாதுகாப்பானதா? நிச்சயமாக இல்லை! அந்த ஒரு சொட்டு விஷம் குவளை முழுவதையும் கெடுத்துவிட்டது. அதைப்போலவே, ஆதாமின் வீழ்ச்சியால் வந்த பாவம், நமது சிந்தை, ஆசை, சித்தம், உணர்ச்சிகள் என நமது மனிதத் தன்மையின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் முற்றிலுமாகச் சீர்கெடுத்துவிட்டது.
“நீதிமான் ஒருவனாகிலும் இல்லை… நன்மைசெய்கிறவன் இல்லை, ஒருவனாகிலும் இல்லை” (ரோமர் 3:10-12).
- ஆவிக்குரிய வியாதியா? அல்லது ஆவிக்குரிய மரணமா?இன்று பல கிறிஸ்தவச் சபைகள், மனிதன் “ஆவிக்குரிய ரீதியில் வியாதிப்பட்டிருக்கிறான்” என்றும், அவனைக் குணமாக்க இயேசு ஒரு மருந்தாகத் தேவைப்படுகிறார் என்றும் போதிக்கின்றன. இல்லை, நிச்சயமாக இல்லை. ஒரு வியாதிக்காரனால் தன் கையை நீட்டி மருந்தை வாங்கிக்கொள்ள முடியும். ஆனால் வேதம் மனிதனை வியாதிக்காரன் என்று சொல்லவில்லை; அவன் மரித்துப்போனவன் என்றே கூறுகிறது!
“அக்கிரமங்களினாலும் பாவங்களினாலும் மரித்தவர்களாயிருந்த உங்களை உயிர்ப்பித்தார்” (எபேசியர் 2:1).
மரித்துப்போன ஒரு மனிதனால் கேட்க முடியாது, நடக்க முடியாது, இரட்சிப்பு என்னும் பரிசை வாங்கிக்கொள்ளத் தன் கையை நீட்டவும் முடியாது. தேவனுடைய ஆவியானவர் முதலில் நம்மை உயிர்ப்பிக்காவிட்டால் நாம் ஒருபோதும் தேவனைத் தேட மாட்டோம்.
- இயேசு எப்படி ஒரு மனிதனை மாற்றுகிறார்? (புதிய பிறப்பு)அப்படியானால், சீர்கெட்டுப்போன ஒரு பாவி எப்படி நல்லவனாக மாற முடியும்? இயேசு கிறிஸ்து வெறும் சட்டதிட்டங்களை மட்டும் கொடுத்து நம்மை மாற்றுவதில்லை; அவர் முற்றிலுமாகப் புதியதொரு இருதயத்தை நமக்குத் தருகிறார்!
“உங்களுக்கு நவமான இருதயத்தைக் கொடுத்து, உங்கள் உள்ளத்திலே புதிதான ஆவியைக் கட்டளையிட்டு, கல்லான இருதயத்தை உங்கள் மாம்சத்திலிருந்து எடுத்துப்போட்டு, சதையான இருதயத்தை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்” (எசேக்கியேல் 36:26).
கிறிஸ்துவை அறியும் முன்பு, நாம் நமது பாவத்தை நேசித்தோம், தேவனை வெறுத்தோம். ஆனால் பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்குள் வரும்போது, நமது விருப்பங்கள் தலைகீழாக மாறுகின்றன. மெய்யான கிறிஸ்தவன் ஒருபோதும் பாவம் செய்யாதவன் அல்ல; அவன் முன்பு நேசித்த பாவத்தை இப்போது வெறுக்கிறான், முன்பு வெறுத்த தேவனை இப்போது நேசிக்கிறான்! இதுவே உண்மையான மாற்றம்.
- உள்ளான போர்: பரிசுத்தத்திற்கான யுத்தம்நமக்குப் புதிய இருதயம் கிடைத்துவிட்டால், நாம் ஏன் இன்னும் பாவம் செய்கிறோம்? பாவத்தின் வல்லமை முறிக்கப்பட்டிருந்தாலும், பாவத்தின் பிரசன்னம் (மாம்சம்) இன்னும் நமது சரீரத்தில் மிச்சமிருக்கிறது. இது ஒவ்வொரு விசுவாசிக்குள்ளும் ஒரு பெரிய “உள்நாட்டுப் போரை” உருவாக்குகிறது (கலாத்தியர் 5:17).
இரட்சிக்கப்படாத ஒருவன் தன் பாவத்தோடு சமாதானமாக இருக்கிறான். அவன் உலகத்தின் நீரோட்டத்தோடு நீந்துகிறான். ஆனால் ஒரு கிறிஸ்தவனோ நீரோட்டத்திற்கு எதிராக நீந்துகிறான். உங்கள் இருதயத்திற்குள் இந்தப் போரை நீங்கள் உணரும்போது, நீங்கள் பரிசுத்தமாக வாழ வேண்டும் என்று துடித்தும் சில நேரங்களில் நீங்கள் விழும்போது, அந்தப் பாவத்திற்கு எதிரான போராட்டமே பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்களுக்குள் இருக்கிறார் என்பதற்கான உண்மையான அடையாளம்! மரித்தவர்கள் போராட மாட்டார்கள்; உயிருள்ளவர்கள் மட்டுமே போராடுவார்கள்.
புகழ்பெற்ற பியூரிட்டன் போதகர் ஜான் ஓவன் (John Owen) இவ்வாறு கூறினார்: “நீங்கள் பாவத்தைக் கொல்லாவிட்டால், பாவம் உங்களைக் கொன்றுவிடும்.” ஒவ்வொரு நாளும் நமது இச்சைகளைச் சிலுவையண்டைக்குக் கொண்டு சென்று ஆவியானவராலே சரீரத்தின் செய்கைகளை அழிப்பதே (Mortification) நமது வாழ்நாள் பணியாகும்.
அன்பான கிறிஸ்தவ நண்பர்களே, நாம் அடிப்படையில் நல்லவர்கள் அல்ல; நாம் முற்றிலுமாக வீழ்ந்துபோனவர்கள். இந்த உண்மையை அநேகர் இன்று ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறார்கள். அவர்களிடம் இருக்கும் ஒரு மண்துகள் அளவு மண்ணை வைத்துக்கொண்டு மாளிகையைக் கட்ட விரும்புகிறார்கள். கிறிஸ்துவின் நீதி இல்லாமல் நாம் ஒருபோதும் பிதாவாகிய தேவனிடம் செல்ல முடியாது.
இவ்வளவு கடினமான சத்தியத்தை நாம் ஏன் தியானிக்க வேண்டும்? ஏனென்றால், நாம் எந்த அளவு சீர்கெட்டவர்கள் என்பதை உணரும்போதுதான், இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவைக் கிருபை எவ்வளவு மாபெரும் அற்புதம் என்பது நமக்கு விளங்கும்.
நீங்கள் பாவத்தில் விழும்போது சோர்ந்துபோக வேண்டாம்! பரிசுத்தத்திற்கான இந்தப் போராட்டமே நீங்கள் இயேசுவுக்குச் சொந்தமானவர்கள் என்பதை நிரூபிக்கிறது. விடாமுயற்சியோடு தொடர்ந்து மனந்திரும்புங்கள். தொடர்ந்து போராடுங்கள். உங்களில் நற்கிரியையைத் தொடங்கினவர், அதை இயேசுகிறிஸ்துவின் நாள்பரியந்தம் முடிய நடத்திவருவார் (பிலிப்பியர் 1:6).