பிரசங்க அறிமுகம்

வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் குறிப்பிடப்படும் சர்தை சபையானது, வெளியில் உயிரோடிருப்பதாகப் பெயர் பெற்றிருந்தாலும், ஆவிக்குரிய ரீதியில் செத்த நிலையில் இருந்தது. இன்றைய காலத்திலும் பல திருச்சபைகள் வெளியிலிருந்து பார்க்கும்போது மிகவும் சுறுசுறுப்பாகவும் புகழ்பெற்றதாகவும் தெரிந்தாலும், உள்ளே தேவ ஆவியானவரின் வல்லமையின்றி ஆவிக்குரிய மரணத்தைச் சந்தித்திருக்கின்றன. இந்த ஆபத்தான மந்தநிலையைக் குறித்து எச்சரிக்கும் விதமாக, “ஆனாலும் தங்கள் வஸ்திரங்களை அசுத்தப்படுத்தாத சிலபேர் சர்தை சபையிலும் உனக்கிருக்கிறார்கள்” (வெளி 3:4) என்று கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து கூறுகிறார்.

சார்லஸ் ஸ்பர்ஜனின் இந்தப் பிரசங்கம், ஒவ்வொரு சபைக்கும் தனிப்பட்ட விசுவாசிக்கும் ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கையாகும். மாயமான வெளிவேஷப் பக்திக்கு மத்தியில், உலகப் பாவங்களால் தங்களை அசுத்தப்படுத்திக் கொள்ளாமல் காத்துக்கொள்ளும் ஒரு உண்மையுள்ள ‘மீதியான கூட்டத்தை’ (Faithful Remnant) தேவன் எப்பொழுதும் பாதுகாத்து வருகிறார் என்பதை ஸ்பர்ஜன் இங்கு விளக்குகிறார். கிறிஸ்துவோடு என்றென்றைக்கும் வெண்வஸ்திரந்தரித்து நடப்பதற்காக, உலகப் பாவங்களுக்கு விலகி, தங்கள் ஆவிக்குரிய ஜீவியத்தைக் குறித்து ஒவ்வொரு விசுவாசியையும் ஆழமான சுயபரிசோதனை செய்யத் தூண்டும் தூது இதுவாகும்.

டாக்டர் கில் போன்ற இறையியலாளர்கள், வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் ஏழு சபைகளையும் சபை வரலாற்றின் வெவ்வேறு காலகட்டங்களின் அடையாளங்களாகக் கருதினர். ஸ்பர்ஜன் இந்த வரலாற்று காலகட்டக் கருத்தோடு முழுமையாக உடன்படாவிட்டாலும், சர்தை சபை என்பது இன்றைய காலத்து சபைக்கு மிகப்பொருத்தமான ஓர் எச்சரிக்கை என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார். இந்தப் பிரசங்கம் மூன்று முக்கியப் பிரிவுகளாக விளக்கப்படுகிறது:

1. பொதுவான அசுத்தம்
2. விசேஷித்த பாதுகாப்பு
3. விசேஷித்த பலன்

I. பொதுவான அசுத்தம்

சர்தை சபையைக் குறித்து யோவான் எழுதிய வார்த்தைகள் இன்றைய சபைகளுக்கும் பொருந்தும்: “உன் கிரியைகளை அறிந்திருக்கிறேன், நீ உயிரோடிருக்கிறாயென்று பெயர்கொண்டிருந்தும் செத்தவனாயிருக்கிறாய்” (வெளி 3:1).

• வெளிவேஷ பக்தி: சர்தை சபையிடம் வெளிப்படையான மார்க்க அறிக்கை ஏராளமாக இருந்தது, ஆனால் உண்மையான பக்தி மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. இன்றைய நாட்களிலும் பக்தி ஒரு சமூக நாகரிகமாக மாறிவிட்டது. நற்பெயருக்காகப் பலர் சபைகளில் இணைகிறார்கள்; ஆனால் இருதயத்தின் ஆழத்தில் தேவனுக்காகப் பரிசுத்தமாக்கப்பட்ட உண்மையுள்ள விசுவாசிகளைக் காண்பது அரிதாகிவிட்டது.
• வைராக்கியக் குறைவு: ஒருகாலத்தில் விசுவாசத்திற்காகத் தீவிரமாகப் போராடிய சபை, இன்று மந்தநிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. ஆடம்பரமான கட்டிடங்களும், சடங்காச்சாரங்களும் மட்டுமே வளர்ந்திருக்கின்றன; ஆனால் ஜான் விட்ஃபீல்டு போன்றவர்கள் கொண்டிருந்த ஆத்தும பாரமும் ஆவிக்குரிய அக்கினியும் இன்று சபைகளில் அருகிவிட்டன.
• சத்தியத்தை அலட்சியப்படுத்துதல்: சபையின் அவல நிலையைக் கண்டு அழுது, கிருபையின் உபதேசங்களை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளும் பரிசுத்தவான்கள் இன்று அவமதிக்கப்படுகிறார்கள். “நீங்கள் எதை நம்பினாலும் பரவாயில்லை” என்ற போலி அன்பின் பேச்சால் கள்ள உபதேசங்கள் மலிந்துவிட்டன. தேவனுடைய இறையாண்மை, கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தின் முழுமையான பலன் போன்ற சத்தியங்கள் பேசப்படாததால், சபை ஆவிக்குரிய அழிவை நோக்கிச் செல்கிறது.

II. விசேஷித்த பாதுகாப்பு

மிகவும் சீர்கெட்ட சூழ்நிலையிலும், தேவன் எப்போதுமே தமக்கென்று ஒரு தூய்மையான கூட்டத்தைப் பாதுகாத்து வருகிறார். “தங்கள் வஸ்திரங்களை அசுத்தப்படுத்தாத சிலபேர் சர்தை சபையிலும் உனக்கிருக்கிறார்கள்” என்ற வாக்குத்தத்தம் நம்பிக்கையளிக்கிறது.

எலியா தீர்க்கதரிசி தனியாக நிற்பதாக நினைத்துச் சோர்ந்தபோது, பாகாலுக்கு முழங்கால்படியிடாத ஏழாயிரம் பேரை தேவன் பாதுகாத்திருந்தது போல, இன்றும் ஒரு “கிருபையின் மீதி” இருக்கிறது. இந்த உண்மையுள்ள பரிசுத்தவான்களின் நிமித்தமே சபை இன்னும் நிலைத்திருக்கிறது. எனவே விசுவாசிகள் சோர்ந்து போகாமல், இருமடங்கு விழிப்போடும் ஜெபத்தோடும் தங்கள் வஸ்திரங்கள் கறைபடாதபடி காத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

III. விசேஷித்த பலன்

உலகப் பாவங்களுக்கு விலகித் தங்கள் வஸ்திரங்களைப் பாதுகாப்பவர்களுக்கு ஒரு விசேஷித்த பலன் உண்டு: “அவர்கள் பாத்திரவான்களானபடியால் வெண்வஸ்திரந்தரித்து என்னோடேகூட நடப்பார்கள்.”

• புத்திரசுவிகாரத்தின் சான்று: பரிசுத்தமாக வாழும் விசுவாசி தான் தேவனுடைய பிள்ளை என்ற முழு நிச்சயத்தைப் பெறுவான்.
• நீதிமானாக்குதல்: கிறிஸ்துவின் நீதியே தங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்துகொள்வார்கள்.
• நித்திய மகிமை: பூமியில் வஸ்திரங்களைக் காத்துக்கொண்டவர்கள், பரலோகத்தில் தேவ சிங்காசனத்திற்கு முன்பாக நித்திய வெண்வஸ்திரந்தரித்து அவரோடு நடப்பார்கள்.

மாறாக, வெறும் வெளிவேஷக்காரர்கள் தகுதியற்றவர்களாகக் காணப்பட்டு, நித்திய ஆக்கினைத்தீர்ப்பின் இருளைச் சந்திக்க நேரிடும். எனவே, விசுவாசிகளே! உங்களை நீங்களே சோதித்துப் பாருங்கள்.

விளக்கவுரை: 1 யோவான் 3:1-10

“பிதாவானவர் நமக்குப் பாராட்டின அன்பு எவ்வளவு பெரிதென்று பாருங்கள்” (வசனம் 1). நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்பது மனித அறிவுக்கு எட்டாத உன்னத பாக்கியம். கிறிஸ்து மீண்டும் வரும்போது நாம் அவரை இருக்கிறவண்ணமாகவே தரிசித்து அவருக்கு ஒப்பாயிருப்போம்.

“அவர்மேல் இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கையுள்ளவனெவனும், அவர் சுத்தமுள்ளவராயிருக்கிறதுபோல, தன்னையும் சுத்திகரித்துக்கொள்ளுகிறான்” (வசனம் 3). இது விசுவாசியின் பொறுப்பாகும். கிறிஸ்துவின் வருகையை எதிர்பார்ப்பவன் தன்னைப் பரிசுத்தப்படுத்திக் கொள்வான். “பாவஞ்செய்கிறவன் பிசாசினாலுண்டாயிருக்கிறான்” (வசனம் 8) என்ற வசனம், திட்டமிட்ட பாவ வாழ்க்கையை ஒரு விசுவாசி அனுமதிக்கக்கூடாது என்பதை வலியுறுத்துகிறது. உண்மையான விசுவாசம் என்பது வெறும் வாய்வார்த்தை அல்ல, அது கிறிஸ்துவின் நீதியை வெளிப்படுத்தும் ஒரு தூய்மையான வாழ்க்கை முறையாகும்.