வேதாகமத்தின் தேவன் பாரபட்சம் உள்ளவர் என்றும், மாற்றுத்திறனாளிகளிடம் அவர் வெறுப்புடனும் பாகுபாடுடனும் நடந்து கொள்கிறார் என்றும் வேதாகமத்தின் மீது வெறுப்புப் பிரச்சாரம் செய்யும் சிலர் பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளையும் விமர்சனங்களையும் முன்வைக்கின்றனர். இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளுக்குத் தக்க பதிலளிக்கும் விதமாக இந்தக் கட்டுரை எழுதப்பட்டுள்ளது. எனவே, இதை மிகக் கவனமாக வாசிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

முதலில், விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டும் அந்த வசனங்களைப் பார்ப்போம்:

2 சாமுவேல் 5:8 “எவன் சாலகத்தின் வழியாய் ஏறி, எபூசியரையும் தாவீதின் ஆத்துமா பகைக்கிற சப்பாணிகளையும், குருடரையும் முறிய அடிக்கிறானோ, அவன் தலைவனாயிருப்பான் என்று தாவீது அன்றையதினம் சொல்லியிருந்தான்; அதனால் குருடனும் சப்பாணியும் வீட்டிலே வரலாகாது என்று சொல்லுகிறதுண்டு.”

அடுத்ததாக, லேவியராகமம் 21:17-21: “நீ ஆரோனோடே சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால்: உன் சந்ததியாருக்குள்ளே அங்கவீனமுள்ளவன் தலைமுறைதோறும் தேவனுடைய அப்பத்தைச் செலுத்தும்படி சேரலாகாது... குருடனானாலும், சப்பாணியானாலும்... ஆசாரியனாகிய ஆரோனின் சந்ததியாரில் அங்கவீனமுள்ள ஒருவனும் கர்த்தரின் தகனபலிகளைச் செலுத்தச் சேரலாகாது; அவன் அங்கவீனமுள்ளவனாகையால், அவன் தேவனுடைய அப்பத்தைச் செலுத்தச் சேரலாகாது.”

நாம் வாசித்த இந்த இரண்டு வசனப் பகுதிகளில், முதலாவதில் தேவனுடைய இருதயத்திற்கு ஏற்றவனான தாவீதுக்குக் குருடரும் சப்பாணிகளும் அருவருப்பானவர்கள் என்றும், மற்றொன்றில் ஊனமுற்றோர் தேவனின் ஆலயத்திற்குள் பிரவேசிப்பதும் பலிகளைச் செலுத்துவதும் தேவனுக்கு அருவருப்பானது என்றும் எழுதப்பட்டுள்ளது. இந்த இரண்டு வசனங்களின் அடிப்படையில்தான், வேதம் மாற்றுத்திறனாளிகள் மீது பாகுபாடு காட்டுவதாகச் சிலர் குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.

உண்மையிலேயே இந்த வசனங்களில் பாகுபாடு உள்ளதா? அல்லது இது அவர்களின் தவறான புரிதலா? என்பதை ஆராய்வதற்கு முன், ஊனமுற்றோரைப் பற்றி வேதம் கூறும் வேறு சில வசனங்களைப் பார்ப்போம்.

லேவியராகமம் 19:14 “செவிடனை நிந்தியாமலும், குருடனுக்கு முன்னே தடுக்கலை வையாமலும், உன் தேவனுக்குப் பயந்திருப்பாயாக; நான் கர்த்தர்.“

உபாகமம் 27:18 “குருடனை வழிதப்பச் செய்கிறவன் சபிக்கப்பட்டவன் என்பார்களாக; ஜனங்களெல்லாரும் ஆமென் என்று சொல்லக்கடவர்கள்.”

மேலே வாசித்த வசனங்களில், காது கேளாதவர்களை நிந்திப்பதையும், பார்வையற்றவர்களுக்குத் தடை ஏற்படுத்துவதையும் அல்லது அவர்களை வழிதவறச் செய்வதையும் தேவன் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறார். ஊனமுற்றோர் மீது எந்தத் தீங்கும் செய்யக்கூடாது என்று கண்டிப்புடன் கட்டளையிடும் வேதத்தின் தேவன், எப்படி அவர்கள் மீது பாகுபாடு காட்ட முடியும் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

யோவான் 9:1-3 “அவர் அப்புறம் போகையில் பிறவிக் குருடனாகிய ஒரு மனுஷனைக் கண்டார். அப்பொழுது அவருடைய சீஷர்கள் அவரை நோக்கி: ரபீ, இவன் குருடனாய்ப் பிறந்தது யார் செய்த பாவம், இவன் செய்த பாவமோ, இவனைப் பெற்றவர்கள் செய்த பாவமோ என்று கேட்டார்கள். இயேசு பிரதியுத்தரமாக: அது இவன் செய்த பாவமுமல்ல, இவனைப் பெற்றவர்கள் செய்த பாவமுமல்ல, தேவனுடைய கிரியைகள் இவனிடத்தில் வெளிப்படும்பொருட்டு இப்படிப் பிறந்தான்.”

ஒரு மனிதன் ஊனத்துடன் இருப்பதைக் குறித்துச் சீஷர்கள் கேள்வி எழுப்பியபோது, அந்தக் குறை யாருடைய பாவத்தாலும் ஏற்படவில்லை என்றும், தேவனின் கிரியைகள் அவன் மூலமாக வெளிப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே அவன் அவ்வாறு பிறந்தான் என்றும் இயேசு பதிலளித்தார்.

உலகில் பல மாற்றுத்திறனாளிகள் பல சாதனைகளைப் படைத்த வரலாற்றை நாம் அறிவோம். கிறிஸ்தவ உலகில் கூட, ஊனமுற்றோர் பலர் உயர்ந்த ஊழியங்களைச் செய்து, அவர்கள் மூலம் தேவனின் மகிமையை இந்த உலகத்திற்கு வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அனைத்து உடல் உறுப்புகளும் நல்ல நிலையில் இருந்தும் சோம்பேறித்தனமாக வாழ்பவர்களுக்கு இவர்கள் சாட்சிகளாக இருக்கிறார்கள்.

யோவான் 9:39-41 மற்றும் 2 கொரிந்தியர் 12:8,9 ஆகிய வசனங்களில், சரீர பலவீனங்களைக் காட்டிலும் ஆத்மீகப் பார்வையே முக்கியம் என்பதையும், பலவீனத்தில் தேவனுடைய பலம் பூரணமாய் விளங்கும் என்பதையும் வேதம் தெளிவுபடுத்துகிறது.

இறுதியாக, ஊனமுற்றோரைப் பற்றித் தேவன் கூறும் மற்றொரு முக்கியமான வசனத்தைப் பாருங்கள்:

யாத்திராகமம் 4:11 “அப்பொழுது கர்த்தர் அவனை நோக்கி: மனுஷனுக்கு வாயை உண்டாக்கினவர் யார்? ஊமையனையும் செவிடனையும் பார்வையுள்ளவனையும் குருடனையும் உண்டாக்கினவர் யார்? கர்த்தராகிய நான் அல்லவா?”

ஊனமுற்றோரையும் தேவன் தமது சித்தத்தின்படியே பிறக்க வைக்கிறார் என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது. இவ்வுலக வாழ்வே நிரந்தரம் என்று நம்பும் நாத்திகர்களுக்கு இது அநியாயமாகத் தோன்றலாம். ஆனால், இவ்வுலக வாழ்க்கை அற்பமானது என்றும், நித்திய ஜீவனே உண்மையானது என்றும் விசுவாசிக்கும் வேதப் பிரியர்களுக்கு இது அநியாயமாகத் தோன்றாது. தேவன் தமது சித்தத்தின்படி முழுமையான உறுப்புள்ளவர்களைப் பிறக்க வைப்பது போல, ஊனமுற்றோரையும் பிறக்க வைக்கிறார். வேதாகமம் அறிவிக்கும் தேவன் இறையாண்மையுள்ளவர் (சர்வ வல்லமையுள்ளவர்); மனிதர்களின் சுயவிருப்பு வெறுப்பின் அடிப்படையில் அவர் முடிவெடுப்பதில்லை. ரோமர் 9:20 கேட்பது போல, உருவாக்கப்பட்ட வஸ்து உருவாக்கினவனை நோக்கி கேள்வி கேட்க முடியுமா?

இப்போது, தாவீது குருடர்களையும் சப்பாணிகளையும் வெறுத்தார் என்று சொல்லப்படும் குற்றச்சாட்டிற்கு வருவோம். அதற்கான சூழலை அறியக் கீழே உள்ள வசனத்தைப் பாருங்கள்:

2 சாமுவேல் 5:6,7 “...தாவீதை நோக்கி: நீ இதற்குள் பிரவேசிப்பதில்லை; குருடரும் சப்பாணிகளும் உன்னைத் தடுப்பார்கள் என்று சொன்னார்கள். ஆனாலும் தாவீது சீயோன் கோட்டையைப் பிடித்தான்...”

எபூசியர்கள் வசித்து வந்த சீயோன் கோட்டையைத் தாவீது கைப்பற்ற முயன்றபோது, அங்கிருந்தவர்கள் தாவீதை ஏளனம் செய்யும் விதமாக "குருடரும் சப்பாணிகளும் உன்னைத் தடுப்பார்கள்" என்று சவால் விட்டனர். எனவே, தாவீது அவர்களை எதிர்கொண்டது போர் முறையின்படியே தவிர, மாற்றுத்திறனாளிகள் மீதான வெறுப்பினால் அல்ல.

இங்கே கவனிக்க வேண்டிய இரண்டு விஷயங்கள்:

1. தாவீது தனக்கு எதிராகக் கலகம் செய்த, எபூசியர் பகுதியிலிருந்தவர்களை மட்டுமே எதிர்த்தாரே தவிர, தேசத்திலுள்ள எல்லா மாற்றுத்திறனாளிகளையும் அவர் வெறுக்கவில்லை. அப்படி இருந்திருந்தால், முடவனான மேவிபோசேத்தைத் தாவீது நேசித்து, தன் சொந்தக் குடும்ப உறுப்பினராக ராஜ போஜனத்தில் அமர்த்தியிருக்க மாட்டார் (2 சாமுவேல் 9).

2. தாவீது அரசனின் பராக்கிரமத்தை அறிந்திருந்தும், எபூசியருடன் சேர்ந்து தாவீதுக்கு எதிராகச் செயல்பட்டது அவர்கள் செய்த தவறு. எனவே தாவீது போர் நெறிமுறைகளின்படி செயல்பட்டார்.

உதாரணமாக, இன்று நம் நாட்டில் ஊனமுற்ற ஒருவர் தீவிரவாதிகளோடு இணைந்து தேசத்துரோகம் செய்தால், சட்டம் அவரைத் தண்டிக்குமா அல்லது விடுவிக்குமா? நிச்சயமாகத் தண்டிக்கும். இதை யாரும் பாகுபாடு என்று சொல்ல மாட்டார்கள். நீதியான தேவனின் பார்வையில், தவறு செய்தவர் யாராக இருந்தாலும் அது தவறுதான்.

அடுத்ததாக, ஊனமுற்றோரை ஆலயப் பணியிலிருந்து தேவன் ஏன் விலக்கினார்? பழைய ஏற்பாட்டில் லேவியர்கள் செய்ய வேண்டிய பலிமுறைகள் மிகவும் கடினமானவை. உடல் ஊனம் உள்ளவர்களால் அந்தப் பணிகளைச் செவ்வனே செய்வது கடினம் என்பதாலும், பலிமுறைகளில் ஏதேனும் தவறு நேர்ந்தால் அது அசுத்தமாகிவிடும் என்பதாலும், தேவன் அவர்களுக்கு இரக்கம் காட்டி அந்தப் பளுவான பணிகளிலிருந்து விலக்கு அளித்தார்.

இதை விமர்சிப்பவர்களுக்கு ஒரு கேள்வி: ஒரு முதலாளி தனது ஊழியர்களில் ஒருவர் ஊனமுற்றவர் என்பதால் அவருக்குக் கடினமான வேலையிலிருந்து விலக்கு அளித்து, ஆனால் மற்றவர்களுக்கு இணையான அதே சம்பளத்தைக் கொடுத்தால், அந்த முதலாளியைப் பாராட்டுவீர்களா அல்லது விமர்சிப்பீர்களா?

வேதத்தின் தேவன், ஊனமுற்றோர்களுக்கு அவர்களின் இயலாமை காரணமாகப் பொறுப்புகளிலிருந்து விலக்கு அளித்தாரே தவிர, அவர்களின் உரிமைகளையோ பங்கையோ குறைக்கவில்லை.

லேவியராகமம் 21:22 “அவன் தன் தேவனுடைய அப்பமாகிய மகா பரிசுத்தமானவைகளிலும் மற்ற பரிசுத்தமானவைகளிலும் புசிக்கலாம்.”

வேலையில் விலக்கு அளித்து, ஆனால் சமமான பங்கை (உணவை) வழங்கும் தேவன் பாகுபாடு காட்டுகிறார் என்று சொல்வது நியாயமா? மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தில் தேவன் கொடுத்த பலிகளும் சடங்குகளும் கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணத்திற்கு நிழலாக இருக்கின்றன. அந்த நியமங்கள் மிகத் துல்லியமானவை, அவற்றை யாருக்காகவும் மாற்ற முடியாது. எனவே, இது தேவனின் ஒழுங்குமுறையே தவிர, பாகுபாடு அல்ல.